Η μελλοντική κοινωνία. Της Sylvia Pankhurst

Posted on 18 Ἀπρίλιος 2012

0


Η μελλοντική κοινωνία. Της Sylvia Pankhurst

Οι λέξεις Σοσιαλισμός και Κομμουνισμός έχουν την ίδια έννοια. Δείχνουν μια κατάσταση κοινωνίας στην οποία ο πλούτος της κοινότητας: η γη και τα μέσα παραγωγής, διανομής και μεταφοράς κατέχονται από κοινού, η παραγωγή προορίζεται για χρήση και όχι για το κέρδος.

Καθώς ο Σοσιαλισμός είναι το ιδανικό για το οποίο εργαζόμαστε, είναι φυσικό ότι θα πρέπει να υπάρχουν κάποιες διαφορετικές απόψεις γι’ αυτή τη μελλοντική κοινωνία. Δεδομένου του ότι ζούμε κάτω από τον Καπιταλισμό είναι φυσικό ότι οι ιδέες πολλών ανθρώπων για το Σοσιαλισμό θα πρέπει να είναι χρωματισμένες από τις εμπειρίες της ζωής κάτω από το τωρινό σύστημα. Δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός κάποιοι που αναγνωρίζουν το τωρινό σύστημα ως κακό να στερούνται ακόμη τη φαντασία να συνειδητοποιήσουν τη δυνατότητα κατάργησης όλων των θεσμών της Καπιταλιστικής κοινωνίας. Παρ’ όλα αυτά δεν μπορεί να υπάρξει κανένα πραγματικό πλεονέκτημα στην οικοδόμηση ενός μισοτελειωμένου-σπιτιού στο σοσιαλισμό. Ένας συνδυασμός Σοσιαλισμού και Καπιταλισμού θα παρήγαγε όλων των ειδών τις αδικίες, δυσκολίες και σπατάλες. Όσοι τυχαίνει να υποφέρουν κάτω από τις ανωμαλίες θα αγωνίζονταν διαρκώς για την επιστροφή στο παλιό σύστημα.

Πλήρης και ολοκληρωμένος ο  Σοσιαλισμός συνεπάγεται την πλήρη κατάργηση του χρήματος, της αγοράς και πώλησης, και του συστήματος μισθωτής εργασίας.

Αυτό σημαίνει ότι η κοινότητα πρέπει να θέσει ως καθήκον να παρέχει μάλλον περισσότερα από ό,τι οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν απ’ τα πράγματα που οι άνθρωποι χρειάζονται και επιθυμούν, και παρέχοντάς τα όταν και όσο οι άνθρωποι τα χρειάζονται.

Κάθε σύστημα στο οποίο το σύστημα αγοράς και πώλησης διατηρείται σημαίνει την απασχόληση τεράστιων τμημάτων του πληθυσμού σε μη-παραγωγικές εργασίες. Αφήνει την παραγωγική δουλειά να γίνεται από μια μερίδα του λαού ενώ το άλλο τμήμα δαπανά τις ενέργειές του με το να κρατά καταστήματα, τραπεζικές εργασίες, κάνοντας διαφημίσεις και όλες τις διάφορες εξελίξεις του εμπορίου οι οποίες, στην πραγματικότητα, απασχολούν περισσότερο από τα δύο-τρίτα των ανθρώπων σήμερα.

Λαμβάνοντας υπόψη το χρηματικό σύστημα, το σύστημα της μισθωτής εργασίας είναι αναπόφευκτο. Αν τα πράγματα που απαιτούνται και επιθυμούνται είναι προσιτά μόνο με πληρωμή εκείνoι που κάνουν τη δουλειά πρέπει να πληρώνονται προκειμένου να μπορέσουν να αποκτήσουν τα μέσα της ζωής. Το σύστημα μισθωτής εργασίας περιλαμβάνει τέτοιους θεσμούς όπως η σύνταξη γήρατος, ασθενείας και ασφάλιση ανεργίας και τις συντάξεις χηρείας, ή το Νόμο των Φτωχών, και κατά πάσα πιθανότητα συν το Νόμο των Φτωχών. Αυτά περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων αποσυρμένων από την παραγωγική εργασία για να κάνουν καθαρά διοικητική εργασία. Έτσι άχρηστος κόπος σπαταλείται, και το βάρος των μη-παραγωγών που πέφτει στους παραγωγικούς εργαζομένους αυξάνεται.

Επιπλέον οι κοινωνικές συνθήκες που διατηρούνται είναι εντελώς δυσαρμονικές με την Κομμουνιστική αδελφοσύνη. Το σύστημα μισθωτής εργασίας κάνει τη ζωή των εργαζομένων επισφαλή. Η πληρωμή των μισθών συνεπάγεται τη δυνατότητα να απορρίπτεις τον εργάτη από έναν υπάλληλο ή υπαλλήλους.

Για όσο διάστημα το χρηματικό σύστημα παραμένει, κάθε παραγωγική επιχείρηση πρέπει να λειτουργεί επί τη βάση της πληρωμής. Ως εκ τούτου θα έχει την τάση να στοχεύει στην απασχόληση όσο το δυνατόν λιγότερων εργαζομένων, ώστε να ξοδεύει λιγότερα για τους μισθούς. Επίσης θα έχει την τάση να απορρίπτει τον λιγότερα αποτελεσματικό εργαζόμενο ο οποίος, αφού γίνει άνεργος, γίνεται λιγότερο αποτελεσματικός. Έτσι μια τάξη ανέργων τείνει να διογκώνεται.

Η ύπαρξη του συστήματος μισθωτής εργασίας σχεδόν αναπόφευκτα οδηγεί σε ανισότητα μισθών· υπερωρίες, επιδόματα, υψηλότερη αμοιβή για εργασίες που απαιτούν ειδικά προσόντα. Οι ταξικές διαφορές είναι καθαρά διαφορές εκπαίδευσης, υλικής άνεσης και περιβάλλοντος.

Η αγορά και πώληση από την Κυβέρνηση ανοίγει το δρόμο στην κρατική διαφθορά. Για να ελεγχθεί αυτό, υψηλόμισθες θέσεις δημιουργούνται προκειμένου εκείνοι που τις κατέχουν έχουν πάρα πολλά να χάσουν για να  κάνουν τις μικροκλοπές και τις κομπίνες να αξίζουν τον κόπο.

Μετάφρ. aixmi

Posted in: Uncategorized