«Ασκείς έλεγχο στον εαυτό σου, επειδή…»

Posted on 21 Αὐγούστου 2013

2


«Ασκείς έλεγχο στον εαυτό σου, επειδή…»

 αναδημοσίευση από :http://www.aksioprepeiakantoxh.com/politiki/kosmos/978-askeis-elegxo-ston-eafto-sou-epeidi  «

Μετά το σκάνδαλο με τις αποκαλύψεις του WikiLeaks, την καταδίωξη του Julian Assange, τον εγκλεισμό στην απομόνωση και τη δίκη του whistle-blower Bradley Manning, τον αγώνα για τα PIPA/SOPA και την τραγική αυτοκτονία του ακτιβιστή Aaron Swartz.

 

Ένας ακόμα νέος άνθρωπος, ο Edward Snowden, βγαίνει μπροστά, θυσιάζοντας κυριολεκτικά, καριέρα, οικογένεια, και το μέλλον του, αποκαλύπτοντας το μεγαλύτερο πρότζεκτ μαζικής παρακολούθησης αθώων πολιτών παγκοσμίως! To «PRISMA» της ΝSΑ των ΗΠΑ είναι εδώ. Για το καλό μας, εννοείται»…

 

 

Ακολουθούν ενδεικτικά, μερικά σχετικά άρθρα για:

 

Τον Bradley Manning, τον στρατιώτη που αποκάλυψε στοιχεία για τη δράση του Αμερικανικού Στρατού στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, με κορυφαία αποκάλυψη/απόδειξη το βίντεο «Collateral Murder», στο οποίο απεικονίζεται η δολοφονία αμάχων αλλά και 2 συνεργατών του «Reuters» – το κανάλι έως τότε δεν είχε καταφέρει να… «πείσει» τους Αμερικανούς να παράσχουν στοιχεία σχετικά με τον θάνατο των συνεργατών του – και η δίκη του οποίου είναι σε εξέλιξη και αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης ισοβίων (ή δεκάδων ετών), χωρίς να έχει αποκλειστεί και η θανατική ποινή (λένε ότι δεν θα τη ζητήσει ο κατήγορος, αλλά ο δικαστής έχει τέτοιο δικαίωμα). Διαβάστε: O Bradely Manning στο δικαστήριο… Σφυρί ή … σφυρίχτρα;

 

Τον Aaron Swartz, τον hackτιβιστή, υπέρμαχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ταλαντούχο άνθρωπο (σημαντική η συνεισφορά του στο RSS, Creative Commons, OpenLibrary κ.α. και η διάθεσή του για ελεύθερη πρόσβαση όλων στην πληροφορία) που πιεσμένος ασφυκτικά από τις εισαγγελικές αρχές στις ΗΠΑ (και πάλι για κάτι μικρής σημασίας απαιτούσαν δεκάδες χρόνια φυλάκιση, προφανώς για παραδειγματισμό), αυτοκτόνησε λίγο πριν τη δίκη του… Δείτε σχετικό βίντεο του «DemocracyNow!». Ο Aaron Swartz είχε βοηθήσει και στην δημοσιοποίηση σχετικά με νομοσχέδια περί «πνευματικής ιδιοκτησίας» που συνήθως ήταν περί «απλής λογοκρισίας» στο διαδίκτυο (SOPA/PIPA, ACTA κλπ) και θα βρείτε αναφορές και σε άλλα άρθρα στη σελίδα «Τεχνολογία και Διαδίκτυο».

 

Για τον Julian Assange, τον ιδρυτή του Wikileaks, που βρίσκεται εγκλωβισμένος από το 2011 στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο (έφυγε από τη Σουηδία φοβούμενος φυλάκιση και έκδοση στις ΗΠΑ), καθώς δεν τον διαβεβαιώνει η Μεγ. Βρετανία ότι αν προσπαθήσει να βγει από το κτίριο, δε θα τον συλλάβει και εκδώσει στις ΗΠΑ, που τον κυνηγούν γιατί στον παραπάνω ιστότοπο δημοσιεύτηκαν στοιχεία που βλάπτουν την εικόνα τους, όμπβιουσλι… Ενδεικτικά διαβάστε εδώ.

 

Οι παραπάνω άνθρωποι, που γενικά δεν είχαν πολλά κοινά, μαζί με μερικούς άλλους που σιγά σιγά μαθαίνουμε τα ονόματά τους (όπως ο ερευνητής-δημοσιογράφος Barrett Brown), συνδέονται ως εξής: θέλησαν (ή κατάφεραν) να δώσουν στο ευρύ κοινό πληροφορίες και στοιχεία που:

 

α) κατείχαν λίγοι και έπρεπε να πληρώσει κάποιος για την πρόσβαση σε αυτά (όπως τα αρχεία του JSTOR – διαδικτυακής βιβλιοθήκης, που προσπάθησε ο Aaaron Swartz να κατεβάσει με σκοπό μάλλον να τα δώσει δωρεάν σε άλλους χρήστες ίντερνετ σε όλο τον κόσμο), ή β) αφορούσαν στους πολίτες και κάποιες κυβερνήσεις ή/και ιδιωτικές εταιρείες τις απέκρυπταν, με τα ΜΜΕ να εφαρμόζουν το «Μέσα Μη-Ενημέρωσης»

 

Ξεκίνησαν στο διαδίκτυο, από τους Anonymous ή τα Wikileaks, σαν αποκαλύψεις (τα δεδομένα αποκτήθηκαν μέσω χακαρίσματος ή έχοντας κανονική πρόσβαση σε αυτά) και από εκεί και μετά, πέρασε η κάθε είδηση (για την κάθε περίπτωση) και σε κάποια mainsteam Μέσα (όπως οι αποκαλύψεις του Brown) και το είδαν περισσότεροι άνθρωποι, οπότε ξεκίνησαν κάποιες αντιδράσεις: είτε για τις πολεμικές επιχειρήσεις είτε για τον ρόλο ιδιωτικών επιχειρήσεων στη συγκέντρωση στοιχείων των κινήσεων πολιτών, στο διαδίκτυο ή τις τηλεπικοινωνίες.

 

Και επειδή όταν κάτι «ανεβαίνει» στο διαδίκτυο, δύσκολα σταματάς την αναπαραγωγή/αναδημοσίευσή του, είναι λογικό να έχουν βάλει τα δυνατά τους να τιμωρήσουν σκληρά, να φυλακίσουν σε απάνθρωπες συνθήκες και με υπερβολικές ποινές και να φιμώσουν ουσιαστικά τους πληροφοριοδότες/wisthleblowers (και όσους τους βοήθησαν στη δημοσιοποίηση, βλ. Assange) και έπειτα να προσπαθήσουν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο όλου του Διαδικτύου σε επίπεδο πρόσβασης, άρα τελικά και σε επίπεδο «περιεχομένου», π.χ. με τα διάφορα νομοσχέδια περί «θεμάτων εθνικής ασφάλειας» κλπ.

 

Άλλο ένα στοιχείο που τους ενώνει, είναι ότι αντιμετωπίζουν ποινές φυλάκισης δεκάδων ετών ή ισόβια, κατηγορούνται για προδοσία κλπ, για να αποτραπούν τυχόν «μιμητές» στο μέλλον και φυσικά, παρουσιάζονται από τους διώκτες τους, σχεδόν ως ο νούμερο-ένα-κίνδυνος για την Ανθρωπότητα ή ως κοινοί εγκληματίες (π.χ. ο Brown που είναι δημοσιογράφος και έχει συνεργαστεί πχ με Guardian, Vanity Fair, Huffington Post, Al Jazeera English, New York Press, κλπ. κατηγορείται και για… απάτη με πιστωτικές κάρτες, επειδή στα 5 εκατομμύρια μειλ που έφτασαν μέσω χάκινγκ στα χέρια του, κάποια στοιχεία πιστωτικών καρτών ήταν εκτεθιμένα, δεν ήταν κρυπτογραφημένα).

 

Ο Swartz δεν άντεξε μέχρι τη δίκη του και αυτοκτόνησε, ενώ ο κυνηγημένος Snowden, που αποκάλυψε ότι όλος ο κόσμος παρακολουθείται, αναγκάστηκε να ζητά πολιτικό άσυλο από περίπου 20 χώρες της Γης (και ευρωπαϊκές), αλλά οι περισσότερες αρνήθηκαν – μεταξύ αυτών και πολλές που, όταν δε θα είναι απαραίτητο, θα σπεύδουν να δηλώσουν «υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας»…

 

Σε έναν κόσμο όπου τα κλασικά Μέσα Ενημέρωσης και η ροή της πληροφορίας ελέγχονται όλο και περισσότερο, από κυβερνήσεις ή ιδιωτικές εταιρείες/βιομηχανίες, το Διαδίκτυο καταφέρνει μέχρι στιγμής να δίνει «λύση», αλλά να δούμε…

 

 

Από parallhlografos.wordpress.com.

αναρτήθηκε από selana

 

Posted in: Uncategorized