Ποίημα στο Θεό και στον άνθρωπο…

Posted on 29 Σεπτέμβριος 2015

0


Ποίημα στο Θεό και στον άνθρωπο…

images

Θεέ,

Θεέ,αρχικά δεν είναι σ’ εσένα Θεέ που μιλώ.,

δεν είναι στο Θεό που μιλώ,

Θεέ,στην ανυπαρξία σου μιλώ,

εκσφενδονίζω ευθεία τα μάτια μου σαν πέτρες,

όχι κατά πάνω σου,εκσφενδονίζω κατευθείαν τα δυό μου μάτια προς

κάθε κατεύθυνση,

κατευθείαν προς κάθε κατεύθυνση,όπου δεν είσαι

σαν πέτρες,εκσφενδονισμένες μέσα στο κενό όμως

σα χαμένες σφαίρες..

εκσφενδονίζω τη φωνή μου σαν πέτρα προς κάθε κατεύθυνση,

κατευθείαν σε κάθε κατεύθυνση όπου δεν είσαι,

εκσφενδονίζω τη φωνή μου μέσα σ’ όλο το σύμπαν,όμως Θεέ,

σε κανένα μέρος ,αυτί δεν έχεις.

Θεέ ,Θεούλη,,αναθεματισμένε Θεούλη μου,

χωρίς γενειάδα,

χωρίς μαλλιά,

χωρίς μια τρίχα.

Δεν είσαι καλός,μήτε αγιασμένος,μήτε αναθεματισμένα καλός,

αναθεματισμένε Θεούλη,δε βλασφημώ,

γέροντα χωρίς ηλικία, κουφέ χωρίς αυτί,

σε δέομαι πολύ λιγότερο επιπλέον.

Δεν έχεις μάτι Θεού ,Θεέ,

ούτε χέρι Θεού,Θεέ,

μήτε πόδι Θεού,μήτε κοιλιά Θεού,

μήτε δέρμα Θεού,Θεέ.

Θεέ χωρίς άνθρωπο

Θεέ χωρίς διιάβολο

Θεέ χωρίς Θεό.

[……..]

Ταλαίπωρε αναθεματισμένε Θεούλη του τίποτα!

δεν είναι δικό σου το λάθος,εάν έχεις αυτή την τριχωτή βρωμόφατσα

άσπρη και ροδαλή άνοιας ζαχαρωτής,

είναι αυτό το κάθαρμα που ζωγράφισε αυτό το σκατό,

είναι αυτός ο παπάς που σε κόλλησε στον ουρανό,

με τον Ανόητο Πόθο του για Παγκόσμιο Φωτισμό,

αυτός είναι που σου μπογιάτισε αυτή την ξεμωραμένη φάτσα

κατ’ εικόνα του,το απαίσιο γερόντιο

χαλώντας και ξεχαλώνταςτα σκληρά μέτωπα των ανθρώπων

per omnia saecula saeculorum {εις τους αιώνας των αιώνων}

RENÉ DAUMAL

Posted in: Uncategorized