Dress codes.

Posted on 29 Αὐγούστου 2016

1



Dress codes. Το ολόσωμο γυναικείο μπανιερό ξε-απαγορεύτηκε, εν μέρει, στη “δημοκρατική” γαλλία… Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο έκρινε ότι δεν είναι (ως τώρα) πειστικοί οι λόγοι “δημόσιας τάξης” για την απαγόρευσή του. Το “εν μέρει” αφορά την αντίδραση των φασιστο-δημάρχων, που δεν είναι λίγοι. “Δεν θα πειθαρχήσουμε” λένε· πράγμα που έχει να κάνει περισσότερο με τις δημόσιες σχέσεις τους παρά με τις νομικές δυνατότητές τους.
Ωστόσο καταστάσεις σαν αυτή στη φωτογραφία (απ’ τους ολυμπιακούς) δεν θα πρέπει να προληφθούν; Θα πρέπει! Αυτό το επιχείρημα της “δημόσιας τάξης” (στα ρούχα) θα πρέπει να δουλευτεί καλύτερα, λοιπόν. Για παράδειγμα, αν η συντηρητικά ντυμένη βολεϋμπολίστρια “καρφώσει” με επιτυχία, αυτό δεν θα πρέπει να θεωρηθεί σαν μια ξεκάθαρα επιθετική (έως και “τρομοκρατική”) ενέργεια;

Διαμαρτυρίες. Οι αντιδράσεις κατά της απαγόρευσης των ολόσωμων μαγιώ είχαν ένα καλό και ένα κακό. Το καλό είναι ότι έδειξαν το πραγματικό περιεχόμενό της: θεσμικός ρατσισμός, με τα όλα του. Το κακό είναι ότι άργησαν. Έπρεπε, άραγε, να κυκλοφορήσει η φωτογραφία με τους γάλλους μπάτσους που “γδύνουν” (και κόβουν πρόστιμο σε) μια μουσουλμάνα σε κάποια αμμουδιά για να υπάρξει μια κάποια κατακραυγή; Δεν ήταν αρκετές από μόνες τους οι ρατσιστικές αποφάσεις;

Δίπολα. Απέναντι στα εντελώς γυμνά σώματα (στις ακροθαλασσιές) οι συντηρητικοί μικροαστοί επιστράτευσαν και επιστρατεύουν την “δημόσια ηθική”. Απέναντι στα εντελώς ντυμένα την “δημόσια τάξη”. Στην μία περίπτωση φοβούνται, και στην άλλη μισούν. Ο φόβος τους είναι απέναντι στη μη-πόζα, που την εκλαμβάνουν σαν ανωτερότητα αυτοπεποίθησης. Το μίσος είναι απέναντι στην πολιτιστική διαφορά που την θεωρούν κατωτερότητα.
Ο μικροαστισμός είναι που θα έπρεπε να έχει εξαφανιστεί σαν επικίνδυνο είδος, από κάθε άποψη. Αλλά αυτό δεν γίνεται με νομικές απαγορεύσεις…

 
πηγή:
 
Posted in: Uncategorized