Σώματα σε βρεφική στάση – ποίημα

Posted on 6 Σεπτεμβρίου 2016

1


Σώματα σε βρεφική στάση – ποίημα

blog-soukoulis-ποίημα

Ακόμα και οι έρωτές μας είναι φυγόκεντροι.

Έτσι τα συμφωνήσαμε, χαριτολογώντας με ελαφρότητα.

Κι ήταν χάραμα ακόμα, θυμάμαι. Εξανεμίζοντα αισθήματα.  Έτσι τους ονομάσαμε και τους φορέσαμε αμέσως ρούχα νεοφώτιστου.

Στη δεξίωση, ένα γύρω χειροκρότημα συγκατάβασης και επιδοκιμασίας από ευέλπιδες νέους.

Κι από τότε, κρίμα που ήταν νωρίς,

ματιές που δεν αντίκρισαν άλλες ίριδες,

σώματα που δεν είχαν τον επαρκή χρόνο ν’ αποτυπωθούν στο φωτογραφικό χαρτί

και στην οπτική μας μεμβράνη.

Ήταν αυταπάτη η πεποίθηση ότι, εν κινήσει,

αφήναμε ίχνη – ‘‘οι εκπομπές μας καθαρές Houston’’, διαβεβαιώναμε

κι ότι στις διαστημικές μας διαδρομές, κάπου θα υπήρχε και για μας η τελική στάση,

το ρίζωμα του νομάδα.

Υπερβολικά αισιόδοξοι, είπε ένας φίλος.

Η κοσμοθεωρία μας πήγε στράφι.

Εξάχνωση οινοπνεύματος στην ατμόσφαιρα τα φλερτ μας.

Το φταίξιμο δικό μας.

Τώρα πια,

που αισθανόμαστε ασφαλείς και μόνοι σε δυάρι τρελοκομείου,

μπορούμε να το πούμε με ειλικρίνεια.

Να παραμιλήσουμε εν τη απουσία σου

και υπτίως σε ιατρικό κρεβάτι εν τη παρουσία και υπό την αρωγή ειδικευμένου θεράποντα

και ιερωμένου,

που το φιλάνθρωπο του χέρι ξεφυλλίζει συναξάρια και ξετρυπώνει πασατέμπους απ’ τα μανίκια του.

Φτύνει παρακλητικούς κανόνες

και φλούδια στα μηνίγγια μας.

Προσβάλλει την ψυχική μας αναιμία.

Είναι ξεκάθαρο πως όλα ήταν σχεδιασμένα από εμάς,

από το φόβο της απόρριψης, από το αίσθημα κατωτερότητας, τη δειλία μας, από τη μελαγχολική μας «κάπως» διάθεση, απ’ την κατάρα της αναβλητικότητάς μας,  απ’ τη ποιητική μας ποιότητα,

από το πεφταστέρι της υστεροφημίας μας στην κόχη του ορίζοντα.

Τώρα πια μπορούμε να το πούμε με ειλικρίνεια.

Η κυνικότητα να τραβήξει το πάνω χείλος μας.

Και να μείνει. Στραβό.

Άτσαλο χαμόγελο.

Όλα ήταν σχεδιασμένα με ακρίβεια πραξικοπηματία,

για να υποστούμε την ήττα, να σαλπίσουμε την ακατάστατη υποχώρησή μας,

γιατί μας θεωρούσαμε πολύ λίγους και μεγάλη την ψυχική μας αναπηρία

για ν’ αντέξουμε. Να παίξουμε

το ρόλο μας μέχρι τέλους της ερωτικής παράστασης,

να κερδίσουμε το κοινό και τον συμπρωταγωνιστή,

το φιλί του, ακόμα και το γερμένο του κορμό

όλο,

του υποβολέα που μας κάνει διαρκώς σινιάλο.

Εμείς τα φέραμε ως εδώ.

Οκνά σώματα σε βρεφική στάση.

 

πηγή:

https://nosensewords.wordpress.com/2016/09/05/%CF%83%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%83%CE%B5-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1/

Posted in: Uncategorized