Κυριαρχία, ζωντανός κομμουνισμός, κοινωνικός πόλεμος και κοινωνικός πειραματισμός

Posted on 29 Σεπτεμβρίου 2016

0


Κυριαρχία, ζωντανός κομμουνισμός, κοινωνικός πόλεμος και κοινωνικός πειραματισμός

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

Η ζωή, γράφει ο Ζορζ Κανγκιλέμ στο Το κανονικό και το παθολογικό, είναι ένας διαρκής, συνεχής πειραματισμός, είναι μια διαρκής επανεξέταση, κατάργηση, ακύρωση κανόνων και ταυτόχρονα μια διαρκής επινόηση νέων, με σκοπό άλλοτε την προσαρμογή σε νέα εμφανιζόμενα περιβάλλοντα κι άλλοτε στην διαμόρφωση αυτού του ίδιου του περιβάλλοντος. Έτσι, η ζωή είναι εγγενώς και εμμενώς κανονιστική: το κανονιστικό είναι το κανονικό.  Το μη κανονιστικό, η μη επανεξέταση και επινόηση κανόνων, είναι το παθολογικό.

ΑΝ και η φιλοσοφία του Κανγκιλέμ γονιμοποίησε τη σκέψη πολλών μαθητών του, και όχι μόνο,  κατά διαφόρους τρόπους, μου φαίνεται παράξενο η αδιαφορία τους προς την προβληματική του πειραματισμού της ζωής. Μπορεί να κάνω και λάθος, δεν ξέρω. Αναρωτιέμαι εάν η κοινωνική ζωή, και δεν περιορίζομαι μόνο στην περίοδο των δεκάδων χιλιάδων ετών όπου η κοινωνία αποτελείται από ολιγομελείς ομάδες, είναι συνέχεια της ζωής, οργανωμένη όμως σε άλλο επίπεδο, εάν η κοινωνική ζωή διατηρεί στοιχεία της ζωής, εάν δηλαδή το κανονικό είναι το κανονιστικό και στο επίπεδο της κοινωνικής ζωής, και απαντώ ότι είναι συνέχεια, ότι διατηρεί στοιχεία της ζωής. Η κοινωνική ζωή συνεχίζει αυτό που κάνει η ζωή: πειραματίζεται διαρκώς λόγω νέων δεδομένων, φυσικών και κοινωνικών, για να προσαρμοστεί σε ένα νέο περιβάλλον και, κατά συνέπεια, να διαμορφώσει ένα νέο, ιδιαίτερο περιβάλλον.

ΤΙ θα δούμε, εάν δούμε την παγκόσμια Ιστορία από την οπτική του διαρκούς, εμμενούς κοινωνικού πειραματισμού;  Θα δούμε πολλά και ενδιαφέροντα. Θα δούμε αβίαστη επίλυση προβλημάτων, θα δούμε ασφαλώς και αστοχίες και αποτυχίες, και λάθη και σφάλματα, θα δούμε μια τεράστια ποικιλία θεσμών, κοινωνικών δομών, γλωσσών, πρακτικών, αντιλήψεων, τρόπων σκέψης, θρησκειών, μέσων και τρόπων έκφρασης. Η ποικιλία αυτή, αυτός ο πλούτος είναι αποτέλεσμα του συνεχούς κοινωνικού πειραματισμού. Όπως η ζωή, έτσι και η κοινωνική ζωή θέτει και επανεξετάζει κανόνες (δεν εννοώ μόνο τους ηθικούς), είναι κι αυτή κανονιστική, κι αυτό είναι το κανονικό καθεστώς.

Η ανθρωπότητα αντιμετώπιζε και επέλυε τα προβλήματα και της δυσχέρειες που έβρισκε μπροστά της  χάριν αυτού του κοινωνικού πειραματισμού. Η κοινωνική ζωή και ο κοινωνικός πειραματισμός ήταν ταυτόσημα, δεν μπορούσε να νοηθεί το ένα χωρίς το άλλο, το ένα ήταν προϋπόθεση και συνθήκη του άλλου. Έτσι, οι κοινωνίες δεν είχαν προβλήματα διότι επέλυαν πάρα πολύ γρήγορα και με επιτυχία, τις περισσότερες φορές, κάθε φορά που εμφανιζόταν κάποιο.

Ο κοινωνικός πειραματισμός δεν ήταν ελεύθερος διότι δεν μπορούσε, ήταν αδιανόητο να μην ήταν ελεύθερος. Η ελευθερία αποκτά νόημα ως έννοια μόνο εάν σχετιστεί με την ανελευθερία. Η κοινωνία, που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον εμμενή κοινωνικό πειραματισμό, χωρίς ‘ελεύθερο’ κοινωνικό πειραματισμό,  είναι μια κοινωνία διευρυμένου κομμουνισμού. Δεν υπήρξε, δεν υπάρχει δεν θα υπάρξει κοινωνία που να μην είναι κομμουνιστική διότι δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει κοινωνία χωρίς κοινωνικό πειραματισμό. Εάν ο κοινωνικός πειραματισμός περιοριστεί, περιορίζεται και ο κομμουνισμός.

ΤΙ γίνεται σήμερα;  Σήμερα τα προβλήματα είναι πολλά, αυτά γεννούν κι άλλα, όσο δεν επιλύονται, είναι οξυμένα, είναι παγκόσμια. Γιατί; Σύμφωνα με όσα έχουμε υποστηρίξει παραπάνω η απάντηση που δίνω είναι η εξής: ο κοινωνικός πειραματισμός έχει περιοριστεί τόσο πολύ που είναι σαν να μην υπάρχει. Να εξαφανιστεί τελείως είναι αδύνατον: ο κοινωνικός πειραματισμός, επαναλαμβάνω και τονίζω,  υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει.  Ποιος περιορίζει τον κοινωνικό πειραματισμό, γιατί να το κάνει; Είναι ο κοινωνικός πειραματισμός το επίδικο αντικείμενο του κοινωνικού πολέμου;

ΜΕ τα ερωτήματα αυτά θα ασχοληθούμε αύριο. Θα εξετάσουμε πρώτα τον κοινωνικό πειραματισμό στις ποιμενικές κοινωνίες και μετά θα δούμε.

ΑΦΙΕΡΩΝΩ το σημερινό σημείωμα στον Παντελή που με την υπόδειξή του με βοήθησε να εγκαταλείψω τον όρο εμμενής (κομμουνισμός), τον χρησιμοποιώ δευτερευόντως και συμπληρωματικά,  και να υιοθετήσω την πρότασή του για τον όρο ζωντανός (κομμουνισμός). Τον θυμάμαι με αγάπη και σεβασμό.

πηγή:

http://www.badarts.gr/2016/09/%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1-%CE%B6%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%B9/#comments

Posted in: Uncategorized