Το Μνημόνιο στην Παλαιά Διαθήκη

Posted on 8 Ὀκτωβρίου 2016

1


Το Μνημόνιο στην Παλαιά Διαθήκη

Ιστορία με πολλά Κεφάλαια και αποδεδειγμένα διόλου διδακτική

 

[Aναδημοσίευση]
 
ΓΕΝΕΣΙΣΕΞΟΔΟΣΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙΔΑΝΕΙΚΑ
 
Κάπου υπάρχει. Κάτι συνέβη στο Ξεκίνημα. Όμως κανείς πια δεν το θυμάται.
Οπότε: εν αρχή ην η αμνησία.
Κι έτσι φτάσαμε εδώ που ξεκινάμε.
Το πλιάτσικο δεν λαμβάνει τέλος διότι κανείς δεν θυμάται την αρχή του. Είναι μια σπειροειδής ανέλιξη στο άπειρο της ανοχής και της ανέχειας. Σε όλα τα επίπεδα. Μια δημιουργική καταστροφή.
Οι απεσταλμένοι με τις σάμσονάιτ – μπαρακούντα έκαναν πρώτα ρεπεράζ. Διέταξαν για αρχή ελαφρά μαστιγώματα με μικρές στάσεις. Το θύματα πρέπει να παίρνουμε μια μικρή ανάσα για να συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση το μαρτύριο μας. Πρέπει να συνηθίζουμε. Πρέπει να επιστρέψουμε ένα μέρος της καλοπέρασής μας.
Το διάλλειμα περιλαμβάνει το χάσιμο των δικαιωμάτων μας. Αυτό μοιάζει ανέξοδο αλλά είναι πολύ αποτελεσματικότερο στη διατήρηση της πεισιθανάτιας αγωνίας μας. «Θα τα χάσετε όλα», λένε.
Και προσθέτουν: «Ακόμη κι αν τα χάσετε όλα θα χρωστάτε κι άλλη δανεισμένη ευτυχία».
Το μαρτύριο είναι Κινέζικο. Στάγδην, ανά μήνα, θα μετράμε όχι όσα χάσαμε αλλά αυτά που μένουν να χάσουμε.
Η χασούρα θέλει την μέθοδό της όταν την υφίστασαι και αν δεν την κατέχεις σου την μαθαίνουν.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι το κέρδος επιτρέπεται μόνο σε αυτούς που σε δανείζουν. Οι δανειζόμενοι θα πληρώνουν στον αιώνα τον άπαντα μέχρι να φτάσουν και να ξεπεράσουν την λογική που ανέπτυξε με ποιητική ευφράδεια ο Σαίξπηρ στον Έμπορο της Βενετίας όταν ο δανειζόμενος αδυνατεί να πληρώσει το χρέος αλλά ο δανειστής απαιτεί «μια λίβρα κρέας». Του δανειζόμενου εννοείται.
Ξανά από την αρχή διότι ο γραφεύς εξόκειλε.
Ο καπιταλιστικός παράδεισος μας εξόρισε πλέον.
Δαγκώσαμε το Μήλο του Θεού. Κι αυτό θα το πληρώσουμε ακριβά.
Δεν θα μονοιάσουμε ποτέ αναμεταξύ μας.
Η αγάπη μας θα συντρίβεται πάνω σε μικρότητες όπως τα πλοία πάνω στα βράχια.
Τα παιδιά μας θα αλληλοσκοτωθούν χτυπώντας το ένα το άλλο με μίσος αγεφύρωτο.
Η αδελφοκτονία θα επεκταθεί σε όλα τα επίπεδα. Ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον των δημοσίων. Δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον ελεύθερων επαγγελματιών. Αγρότες εναντίον όλων και όλοι εναντίον των αγροτών. Ο κατάλογος των συγκρούσεων δια της μεθόδου της κοινωνικής μνησικακίας θα είναι μακρύτερος όλων των τηλεφωνικών καταλόγων της χώρας μας.
Πρώτα χάσαμε το Μήλο.
Τώρα θα χάσουμε τα δικαιώματά μας. Αυτό είναι οδυνηρότερο από όλες τις περιουσίες του κόσμου κι ας μην το καταλαβαίνουμε. Κυρίως, αυτό που αξίζει, είναι να μην καταλαβαίνουμε.
Από εδώ και πέρα θα έχουμε οφειλές σε έναν Θεό που δεν γνωρίζουμε το όνομά του, την διεύθυνση του, δεν μπορούμε να του μιλήσουμε, να του γράψουμε, να του διαμαρτυρηθούμε, να εναντιωθούμε, να του θυμώσουμε, να επαναστατήσουμε εναντίον του.
Είναι ο Θεός των Αγορών.
Και η μόνη επικοινωνία που θα έχουμε μαζί του είναι οι γραφές που θα μας στέλνει από καιρού εις καιρόν μέσω Τριαδικών Αγγέλων.
Και οι εντολές του θα είναι επιταγές ανέκκλητες. Ή θα τις εκτελούμε ή θα εκτελούμαστε. Με χίλιους τρόπους. Μπορεί να γονατίζουμε και να ικετεύουμε για συγχώρεση αλλά αυτή δεν θα την παίρνουμε ποτέ διότι απλούστατα δεν θα γνωρίζουμε ποια είναι ακριβώς η αμαρτία μας και γιατί μας είχε επιτραπεί θεσμοθετημένα μάλιστα για τόσο καιρό.
Θα λαμβάνουμε έναντι, μόνο μικρές περιόδους χάριτος, ανάσες που θα τις καταπίνουμε σαν μάνα εξ ουρανού, ψίχουλα δηλαδή, κι ενώ βαδίζουμε πάνω στην έρημο που θα καίει τα πέλματα των ποδιών μας.
Οι εντολές θα εγγραφούν με φωτιά πάνω σε αιώνιες πέτρινες πλάκες και μια φορά την εβδομάδα ο Θεός θα μας ελέγχει.
Αν είμαστε καλοί πιστοί θα μας ανοίγει με μαγικό τρόπο την Νεκρά Θάλασσα των αντικειμένων και θα μπορούμε να αγοράζουμε τηλεορασοπλάσματα, φρυγανιεροσπάστες, αυγουλομασουλήθρες, κομπιουτεροπαράθυρα, πέταλα για τα μερσερεντοκάρα μας, ουκρανεζοερωτομπριζόλες για τα σερνικά, πλαστικομαστάρια ή γομαροντίλντο για τα θηλυκά.
Κι εμείς φυσικά θα παίρνουμε με τις πέτρες όσους μας προειδοποιούν και θα ακολουθούμε πιστά αυτούς που μας πείθουν ότι δεν πρέπει να τον θυμώσουμε κι άλλο τον Καλό Θεούλη των Αγορών γιατί η κόλασή Του στην οποία όμως ζούμε έχει κι άλλα πατώματα προς τα κάτω. Και πρέπει να τα κατέλθουμε για έναν και μόνο λόγο: διότι αφού υπάρχουν πρέπει να τα επισκεφθούμε (συνεχίζεται)
____________________________________________
Αναδημοσίευση από PressInAction.gr, από Ραλλού
Για το ανέβασμα, ζητήστε τα ρέστα από το Γαλαξιάρχη
____________________________________________

 

https://parallhlografos.wordpress.com/2010/12/18/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%AC-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/

Posted in: Uncategorized