Σαν σήμερα γεννήθηκε ο αναρχικός Biófilo Panclasta

Posted on 26 Ὀκτωβρίου 2016

0


Σαν σήμερα γεννήθηκε ο αναρχικός Biófilo Panclasta

 
Σαν σήμερα, στις 26 οκτωβρίου του 1879, γεννήθηκε ο Κολομβιανόςσυγγραφέας, ποιητής, αναρχο-ατομικιστής και προπαγανδιστής Biófilo Panclasta (Vicente Rojas Lizcano, πεθ. 1942)
10734218_381143115378374_3243265004963769037_n
Biofilo Panclasta, 1940
Το ψευδώνυμο του (Biófilo Panclasta) μπορεί να μεταφραστεί ως ο εραστής της ζωής, ο εχθρός όλωνΥπήρξε προπαγανδιστής των Στιρνερικών και Νιτσεϊκών απόψεων του, επισκέφθηκε περισσότερες από πενήντα χώρες – εκδιώχθηκε από πολλές, φυλακίστηκε σε άλλες – μεταφέροντας το μήνυμα της αναρχίας, συμμετέχοντας σε διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες εργαζομένων και συναντώντας ομοίους του όπως τον Κραπότκιν,τον Ραβασόλ, τον Λένιν και τον Μαξίμ Γκόρκι.
970623_381143172045035_3708813726067508170_n
Στις φυλακές της Βαλένθια το 1929
Ήταν συγγραφέας πολυάριθμων άρθρων που δημοσιεύθηκαν στον παγκόσμιο τύπο, μιας σειράς απομνημονευμάτων με αφορμή τα πολλά χρόνια που πέρασε στη φυλακή, μαζί με τα «Οι φυλακές μου, το πεπρωμένο μου και η ζωή μου, 1929» και «Επτά χρόνια θαμμένος ζωντανός σε ένα από τα μπουντρούμια του Gomezuela: μια οδυνηρή ιστορία κάποιου που αναστήθηκε, 1932», και μιας σειράς από γράμματα με την μορφή πεζής ποίησης.
Αστυνομικό Τμήμα Barranquilla, 19 Απριλίου, 1910.
Η συμπάθειά σας που τόσο όμορφα μου την εκφράσατε έχει έρθει για να παρηγορήσει το πνεύμα μου, την θλιβερή μοναξιά του κρατουμένου. Αλλά, δεν ήταν η μοναξιά των πραγμάτων, που τον βύθησαν στον μακρύ και νοσταλγικό λογισμό του. Ήταν η μοναξιά της σκέψης.
Πιστεύοντας πως έισαι υπερασπιστής χωρίς να υπάρχει κανένας να υπερασπιστείς. Ένας απελευθερωτής χωρίς να απελευθερώσει. Ένας εγκάρδιος άνθρωπος μεταξύ άκαρδων όντων. Να αισθάνεται μόνος είναι να αισθάνεσαι άχρηστος. Ως εκ τούτου, η επιστολή σας με υπερβαίνει, με ένα πολύ ανώτερο τρόπο, με αυτό της είδος της αδελφικής παρηγοριάς που συνήθως μοιράζονται σε καιρούς δυστυχίας.
Η δυστυχία μου έχει κάτι από μεγαλείο. Δεν είμαι εγώ αυτός που υποφέρει·  είναι η ζώσα και δυστυχής ανθρωπότητα που υποφέρει, που ζωγραφίζει στον αισθητό καμβά της ψυχής μου όλα τα δεινά της ακατανόητης δυστυχίας της. Δεν είμαι μόνος μου φυλακισμένος.
Αν είμαι φοβισμένος, είναι επειδή ξέρουν ότι ο λόγος μου, σαν το θαυματουργό φάρμακο του γιατρού της ψυχής, μπορεί να αφαιρέσει από τα μάτια των προκατειλημμένων το πέπλο που τους κρατά στη γη των «σκοτεινών βαρβάρων». Το να διώκεσαι σημαίνει να φοβάσε. Και εγώ που δεν μπορώ να διδάξω τίποτα και να κηρύξω τίποτα, είμαι φοβισμένος όπως η «πυγολαμπίδα που προσπαθεί να ξεφύγει από το φως, κουβαλόντας το φως, φωτίζω τις ίδιες σκιές που αναζητώ.
Για μένα, η φυλακή δεν μπορεί να υπάρξει. Όπως όλες οι τυραννίες, βρίσκονται μόνο στις καρδιές των δούλων. Θεωρώ τους φύλακες μου όντα με προϊστορική φύση. Και τους περιφρονώ. Είναι υπερβολικά ανθρώπινοι! Δεν είμαι συνήθησμένος να κάνω κάποια αιλουροειδή τρελή λογική, και αφήνω την απόδειξη της στην αυτοκρατορία της δύναμης· η δύναμη είναι η λογική των θηρίων. Ως εκ τούτου, ακόμη και πίσω από τους τοίχους εγώ πιστεύω, και είμαι, Ελεύθερος. Ελεύθερος, ελεύθερος όπως η σκέψη μου, ούτε απεριόριστη ούτε αμέθεκτη. Και όσο αυτή η σκέψη είναι η γλώσσα της ψυχής μας, στέλνω από εδώ, σε εσάς, σε εκείνο το μέρος, όλο τον ψυχικό πλούτο των προκλημένων συναισθημάτων μου ως αφιέρωση αμοιβαιότητας στο βωμό της αγάπης που ο θεός της Αρμονίας έχει ανεγερθεί.
Αγωνιζόμαστε, αλλά αγωνιζόμαστε σαν τον Προμηθέα, για να είμαστε η αρχή … αγωνιζόμαστε ενάντια στο θάνατο, στον Χριστιανισμό της ζωής. Αφήστε μας να ζήσουμε. Για την ζωή και μαζί με αυτήν. Για την τέχνη και την ελευθερία. Είναι ένα μονοπάτι. Αφήστε να ζήσουμε για τους εαυτούς μας. Και αφήστε μας να ενωθούμε, ναι, να ενωθούμε ενάντια σε κάθετι αδύναμο, κάθετι μικρό, κάθετι χυδαίο.
Το να είσαι Χριστιανός σήμαινει να είσαι ηττημένοςί. Αφήστε μας να είμαστε biófilos (εραστές της ζωής). Αφήστε μας να είμαστε δυνατοί. Όπως το κρύσταλλο. Φως και σκληρότητα, σκληρότητα και φως. Και μπορεί και οι άλλοι να μάθουν. Χωρίς τη διδασκαλία μας. Με το να είσαι δάσκαλος σημαίνει να είσαι τύραννος. Αφήστε την σκέψη έξω, όπως το κρέας. Να μην έχουμε καθήκοντα. Αφήστε τα αυτά στους ηθικολόγους.
Είμαστε μόνοι, ανάμεσα σε αυτούς που πορεύονται μόνοι τους, αφήστε τον καθένα στο δικό του μονοπάτι· προσωπικά· εντίνοντας την ζωή, αύξάνοντας την ευχαρίστηση, νιώθοντας την ύπαρξη … Ζώντας.
Για τον άνθρωπο δεν είναι γέννηση, αλλά η ζωή. Και το να ζείς δεν σημάινει να υποφέρεις. Επειδή η ζωή είναι όμορφη! Μπορεί να είναι όμορφη! Αφήστε μας να την κάνουμε όμορφη! Να είστε εραστές της ζωής! Αφήστε μας να είμαστε τέτοιοι! Χαιρετίσματα!
Biófilo Panclasta.
[Δημοσιεύθηκε ως «Carcelarias» (Φυλακές) από τους συντάκτες του «Biófilo Panclasta, el eterno prisionero» (Biófilo Panclasta, ένας αιώνια φυλακισμένος, 1992)]
πηγή:
 
Posted in: Uncategorized