Ένα σχόλιο με αφορμή την εξέγερση του Δεκέμβρη 08

Posted on 6 Δεκεμβρίου 2016

0


Ένα σχόλιο με αφορμή την εξέγερση του Δεκέμβρη 08

Σχόλιο .Β.Κ

 

Το φάντασμα της ελευθερίας πάντα έρχεται με το μαχαίρι στα δόντια, με την βίαιη διάθεση να σπάσει τις αλυσίδες, όλες τις αλυσίδες, που μετατρέπουν τη ζωή σε μιαν άθλια επαναληπτικότητα, χρήσιμη για την αναπαραγωγή των κυρίαρχων κοινωνικών σχέσεων. —
Υπερρεαλιστική Ομάδα Αθήνας, Δεκέμβρης 08
Πέρασαν 8 χρόνια από την δολοφονία του πιτσιρικά Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια και τα γεγονότα που την ακολούθησαν, και έχουμε αρχίσει προ πολλού  να συνηθίζουμε την άθλια επαναληπτικότητα μιας μίζερης κατάστασης κάθε χρόνο. Μια πορεία χωρίς ιδιαίτερη μαζικότητα, αμέσως μετά κάποια λίγα θεαματικά μπάχαλα στα Εξάρχεια, όλα στο όνομα μιας ακόμα επετείου.
Η κρίση του ελληνικού καπιταλισμού που ήρθε αμέσως μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη και η καθημερινή αθλιότητα πήρε νέες διαστάσεις, που λίγοι είχαν προβλέψει στις αναλύσεις τους. Φασίστες, χρυσή αυγή, ομάδες εφόδου «αγανακτισμένων» ελλήνων, πογκρόμ στην Αθήνα, μαχαιρώματα, εξαθλίωση, ολική επίθεση σε οτιδήποτε κεκτημένο από τις «περιόδους ομαλότητας» του ελληνικού καπιταλιστικού κράτους, αγανακτισμένοι μικροαστοί στο Σύνταγμα, εθνική ενότητα – αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Καμένου κοκ. Η κατάσταση με άλλα λόγια επιδεινώνεται και μάλιστα με μια πλήρη απουσία πολιτικής στρατηγικής και υποχώρησης από πλευράς του κομμουνιστικού κινήματος.
Ο Δεκέμβρης του 2008 ήταν μια εξέγερση που παρά τις αντιφάσεις και όρια της, έφερε στο προσκήνιο τους αποκλεισμένους. Τους μετανάστες.τριες, όσους/ες βίωναν και συνεχίζουν να βιώνουν στο πετσί τους την επισφάλεια στο ελληνικό καπιταλιστικό κράτος. Αλλά ήταν και ένα ακόμα σημάδι της συνεχιζόμενης δυσαρέσκειας και οργής μέσα στις Ευρωπαϊκές μητροπόλεις. Είχε προηγηθεί το Παρίσι το 2006, τον Δεκέμβρη ακολούθησε το Λονδίνο λίγα χρόνια αργότερα κοκ. Ασχέτως με το αν αυτές οι εξεγέρσεις, έμειναν εξεγέρσεις, μας δείχνουν με ένα τρόπο τι μπορεί  να επακολουθήσει και ότι πλέον οι αυταπάτες πρέπει να γκρεμιστούν. Δρόμος προς τα πίσω δεν υπάρχει. Η συρρίκνωση του κεφαλαίου θα συνεχιστεί, σπέρνοντας μεγαλύτερη εξαθλίωση και καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης. Ας μην αφήσουμε τις επόμενες ευκαιρίες να πάνε χαμένες. Ας οπλίσουμε την κριτική μας, την θεωρία μας και την δράση μας γιατί όσο περνάει ο καιρός, το δίλημμα «Κομμουνισμός ή Βαρβαρότητα» δεν θα είναι απλά μια αναγκαιότητα για να ξεκινήσει η πραγματική ανθρώπινη ιστορία, αλλά και προϋπόθεση για την συνέχιση του ανθρώπινου είδους γενικότερα. 
Advertisements
Posted in: Uncategorized