ΓΙΟΧΑΝ ΜΟΣΤ: «Το κτήνος της ιδιοκτησίας» (Μέρος Β΄)

Posted on 9 Ἰανουαρίου 2017

0


ΓΙΟΧΑΝ ΜΟΣΤ: «Το κτήνος της ιδιοκτησίας» (Μέρος Β΄)

(Το Πρώτο Μέρος ΕΔΩ)

%ce%bf-%ce%ba%ce%bb%ce%ad%cf%88%ce%b1%cf%82Στην Αμερική τη θέση των μοναρχών έχουν πάρει οι μονοπωλητές. Εάν το μονοπώλιο στις υποτιθέμενες «ελεύθερες» Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναπτυχθεί με το ρυθμό που έχει το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, το μόνο που θα έχει γλυτώσει από το μονοπώλιο θα είναι μόνο το φως της ημέρας και ο αέρας. Πεντακόσια εκατομμύρια στρέμματα του εδάφους στις Ηνωμένες Πολιτείες, περίπου έξι φορές η περιοχή της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, διαιρέθηκε ανάμεσα σε μια γενιά εταιριών του σιδηροδρόμου και τους μεγάλους ιδιοκτήτες ευρωπαϊκό-αριστοκρατικής προέλευσης. Μέσα σε μερικές δεκαετίες μόνο η Vanderbilt συσσώρευσε $200.000.000. Αρκετές δωδεκάδες ανταγωνιστών της στη ληστεία χτυπούνε για να την ξεπεράσουν.

Το Σαν Φραντσίσκο ιδρύθηκε μόλις τριάντα χρόνια πριν. Σήμερα έχει στους κόλπους του ογδόντα πέντε εκατομμυριούχους! Όλος ο πλούτος αυτής της μεγάλης δημοκρατίας, αν και έχει διάρκεια ενός αιώνα, τα ορυχεία του, οι ανθρακοφόρες περιοχές του, οι πετρελαιοπηγές του, κ.λπ., κ.λπ. «έχουν αφαιρεθεί» από τους ανθρώπους και έχουν γίνει η ιδιοκτησία μιας χούφτας αδίστακτων τυχοδιωκτών και κατεργάρηδων ραδιούργων.

Η «κυριαρχία των ανθρώπων» πέφτει τσακισμένη στη σκόνη μπροστά στην επιρροή των βασιλιάδων του χρήματος, των μεγιστάνων των σιδηροδρόμων, των βαρόνων του άνθρακα και των ιδιοκτητών εργοστασίων. Αυτοί οι τύποι κουβαλούν ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες στις τσέπες τους και αυτό που εκθειάζεται ως ανεμπόδιστη νομοθεσία και ελεύθερη νομοθεσία είναι μια φάρσα, μια αυταπάτη και μια παγίδα.

Εάν αυτές είναι οι συνθήκες που υπάρχουν στο πράσινο ξύλο, τι θα μπορούσαμε να αναμείνουμε από την αποσυντεθειμένη ξυλεία; Εάν αυτή η νέα αμερικανική δημοκρατία, με το σχεδόν απεριόριστο έδαφός της και τους σχεδόν ανεξάντλητους φυσικούς πόρους της τόσο μοιραία έχει αλλοιωθεί και έχει καταστραφεί σε ένα τέτοιο σύντομο χρονικό διάστημα από τον καπιταλιστικό σύστημα– γιατί υπάρχει έκπληξη με τα αποτελέσματα των μακροχρόνιων συνεχών καταχρήσεων παρόμοιας φύσης στη δουλική, σάπια Ευρώπη;

Πράγματι φαίνεται πως αυτή η νέα αμερικανική δημοκρατία είχε για το παρόν μια ιστορική αποστολή: να αποδείξει πέρα από κάθε αμφισβήτηση στους ανθρώπους που βρίσκονται σ’ αυτήν την πλευρά του Ατλαντικού αλλά και σ’ εκείνους της άλλης μεριάς, με την παρουσίαση των γυμνών, απτών γεγονότων, ότι το «κτήνος της ιδιοκτησίας», είναι πραγματικά ένα προσβλητικό τέρας και ότι ούτε η κατάσταση του εδάφους, η απεραντοσύνη της περιοχής, ούτε οι πολιτικές μορφές κοινωνίας μπορούν πάντα να αλλάξουν την κακοήθεια αυτού του κτήνους που θηρεύει. Αντιθέτως, αποδεικνύεται, ότι όσο μικρότερη φυσική ανάγκη υπάρχει για την ατομική απληστία και την αρπακτικότητα, τόσο πιο επικίνδυνο και παρείσακτο στην κοινωνία γίνεται. Δεν γίνεται αδηφάγο για να ικανοποιήσει τα θέλω του, καταβροχθίζει μόνο και μόνο για να καταβροχθίσει!

Αφήστε αυτούς που εργάζονται να κατανοήσουν βαθειά ότι αυτό το τέρας δεν μπορεί να εξημερωθεί, ούτε να γίνει αβλαβές ή χρήσιμο στον άνθρωπο. Αφήστε τους να μάθουν για να γνωρίζουν, ότι υπάρχει μόνο ένας μέσο ασφάλειας: άκαμπτος, άσπλαχνος, λεπτομερής, πόλεμος εξολόθρευσης! Οι ευγενείς προτάσεις είναι ένα τίποτα. Η περιφρόνηση και ο χλευασμός θα είναι το αποτέλεσμα, εάν από τις αιτήσεις, τις εκλογές και άλλες ανόητες προσπάθειες το προλεταριάτο ελπίζει αποσπάσει το σεβασμό των ορκισμένων εχθρών του.

Μερικοί λένε πως η γενική εκπαίδευση θα επιφέρει μια αλλαγή, αλλά αυτές οι συμβουλές είναι κατ’ αρχήν μια επιπόλαιη φράση. Η εκπαίδευση των ανθρώπων θα είναι δυνατή μόνο όταν αφαιρεθούν τα εμπόδια. Και αυτό δεν θα πραγματοποιηθεί αν δεν καταστραφεί ολόκληρο το υπάρχον σύστημα.

Αλλά μην αφήσετε να γίνει κατανοητό ότι τίποτα δεν θα μπορούσε ή δεν θα πρέπει να γίνει από την εκπαίδευση. Κάθε άλλο. Όποιος έχει αναγνωρίσει την προστυχιά των παρόντων καταστάσεων, είναι αναγκασμένος να υψώσει τη φωνή του, προκειμένου αυτοί να εκτεθούν και με αυτόν τον τρόπο να ανοίξουν τα μάτια του λαού. Μόνο αποφύγετε να φθάσετε σε αυτό το αποτέλεσμα μέσα από υπερ-επιστημονικούς συλλογισμούς. Αυτό, αφήστε το στους καλοπροαίρετους επιστήμονες, οι οποίοι σχίζουν κατά αυτόν τον τρόπο τη μάσκα της ανθρωπινότητας από τη «καλύτερη τάξη» και αποκαλύπτουν τη φοβερή όψη του κτήνους του θηράματος. Η γλώσσα από και προς το προλεταριάτο πρέπει να είναι σαφής και βίαιη.

Όποιος χρησιμοποιεί το λόγο με αυτό τον τρόπο θα κατηγορηθεί από τον κυβερνητικό συρφετό για υποκίνηση σε ταραχές, θα μισηθεί πικρά και θα διωχτεί. Αυτό δείχνει ότι ο μόνος πιθανός και πρακτικός διαφωτισμός πρέπει να είναι η φύση της υποκίνησης. Ας υποκινήσουμε, λοιπόν!

Ας παρουσιάσουμε στους ανθρώπους πώς εξαπατείται το εργατικό δυναμικό από τους κεφαλαιοκράτες χωρών και πόλεων, πώς καταληστεύεται παρά τις πενιχρές αμοιβές του από το κατάστημα, το σπίτι, και άλλους αφεντάδες, πώς οι ιεροκήρυκες, ο Τύπος και τα κόμματα επιδιώκουν να καταστρέψουν τη νοημοσύνη του, πώς μια βάναυση αστυνομία είναι πάντα έτοιμη τον κακομεταχειριστεί και να τον βασανίσει και μαζί με τους στρατιωτικούς να χύσει το αίμα του. Πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να κάνουμε υπομονή! Οι άνθρωποι θα επαναστατήσουν και θα συντρίψουν τους εχθρούς του!

Η επανάσταση του προλεταριάτου —ο πόλεμος των φτωχών ενάντια στους πλουσίους— είναι ο μόνος τρόπος από την καταπίεση στην απελευθέρωση!

Αλλά, μερικοί προβάλλουν την άποψη, ότι οι επαναστάσεις δεν μπορούν να γίνουν! Βεβαίως όχι, αλλά μπορούν να προετοιμαστούν στρέφοντας την προσοχή των ανθρώπων στο γεγονός ότι επίκεινται τέτοια γεγονότα και καλώντας τους να είναι έτοιμοι για όλες τις έκτακτες ανάγκες.

Η καπιταλιστική ανάπτυξη, —η οποία πολλοί θεωρητικοί υποστηρίζουν ότι πρέπει να προχωρήσει στη συνολική εξάλειψη της μεσαίας τάξης, (μικρή μπουρζουαζία), προτού οι ευνοϊκοί όροι σε μια κοινωνική επανάσταση να είναι προσιτοί—, έχει φθάσει σε ένα τέτοιο σημείο τελειότητας, όπου η περαιτέρω πρόοδός της είναι σχεδόν αδύνατη. Η παγκόσμια παραγωγή (στις εκπολιτισμένες χώρες) μπορεί μόνο να συνεχίσει, βιομηχανικά καθώς επίσης και σε αγροτικό επίπεδο, σε μια μεγάλη κλίμακα, όταν οργανώνεται η κοινωνία σε κομμουνιστική βάση, και όταν (που θα είναι έπειτα μια αυταπόδεικτη αλήθεια) η μείωση των ωρών της εργασίας συμβαδίζει με την ανάπτυξη των τεχνικών εγκαταστάσεων και την αύξηση της κατανάλωσης σύμφωνα με την παραγωγή.

Αυτό εύκολα μπορεί να κατανοηθεί. Στη ανεξέλεγκτη παραγωγή μπορούν να παραχθούν 100 φορές περισσότερα από αυτά που χρειάζονται οι παραγωγοί σε αγαθά της ισοδύναμης αξίας, και εδώ βρίσκεται η δυσκολία. Μέχρι πρόσφατα, αυτή η αξία πλεονάσματος υπήρχε αλλά δεν της έδιναν και πολύ σημασία, επειδή κατά πολύ η μεγαλύτερη μερίδα αυτού του αποκαλούμενου κέρδους έχει στη συνέχεια μετατραπεί σε κεφάλαιο, δηλαδή χρησιμοποιήθηκε για τις νέες καπιταλιστικές επιχειρήσεις και επειδή οι περισσότερο προηγμένες βιομηχανικά χώρες (το «κτήνος της ιδιοκτησίας» σε εκείνες τις χώρες) εξάγουν τις τεράστιες ποσότητες εμπορευμάτων. Τώρα, εντούτοις, η κατάσταση αρχίζει να αποδυναμώνεται. Ο βιομηχανισμός σημειώνει μεγάλη πρόοδο στον κόσμο, ισορροπώντας όλο και περισσότερο τις εξαγωγές και τις εισαγωγές, και για τον λόγο αυτό οι νέες επενδύσεις του κεφαλαίου γίνονται λιγότερο κερδοφόρες, και πρέπει, κάτω από τέτοιες περιστάσεις, να αποδειχθούν σύντομα εξ ολοκλήρου μη ανταποδοτικές. Οι καθολικές κρίσεις πρέπει να ακολουθήσουν και να εκθέσουν αυτά τα πυροτεχνήματα της ανάκαμψης.

Όλα επομένως είναι ώριμα για τον κομμουνισμό, είναι μόνο απαραίτητο να απομακρυνθούν οι φανατικοί εχθροί του που έχουν συμφέροντα, οι κεφαλαιοκράτες και οι υποκινητές τους. Κατά τη διάρκεια αυτών των κρίσεων οι άνθρωποι θα προετοιμαστούν αρκετά για τον αγώνα. Έπειτα όλα θα εξαρτηθούν από την παρουσία καλά εκπαιδευμένων επαναστατικών πυρήνων σε όλα τα σημεία, οι οποίοι είναι κατάλληλοι και ικανοί να συσπειρώσουν γύρω τους την πλειονότητα των ξεκαθαρισμένων ανθρώπων, που οδηγούνται στην εξέγερση από τη δυστυχία και την έλλειψη εργασίας, και που μπορούν έπειτα να κατευθύνουν τις τεράστιες δυνάμεις και δυνατότητές τους στο να καταστρέψουν όλους τους εχθρικούς μηχανισμούς που υπάρχουν.

Επομένως οργανώστε και διευρύνετε παντού το σοσιαλιστικό επαναστατικό κόμμα προτού να είναι πάρα πολύ αργά! Η νίκη των ανθρώπων ενάντια στους τύραννους και τα βαμπίρ θα είναι τότε σίγουρη.

Αντί εδώ να αναπτύξουμε ένα «πρόγραμμα», υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι σημαντικότερο να σκιαγραφήσουμε το τι πρέπει πιθανώς να κάνει το προλεταριάτο αμέσως μετά από τη νικηφόρα μάχη για να διατηρήσει την υπεροχή.

Πιθανότατα πρέπει να γίνουν τα εξής: Σε κάθε τοπική κοινότητα όπου οι άνθρωποι έχουν νικήσει, θα πρέπει να συγκροτηθούν επαναστατικές επιτροπές. Αυτές θα εκτελούν τα διατάγματα του επαναστατικού στρατού, ο οποίος, ενισχυμένος από τους οπλισμένος εργάτες, θα διοικεί όπως ένας νέος κατακτητής του κόσμου.

Το προηγούμενο (παρόν) σύστημα θα καταργηθεί με το γρηγορότερο και ολοκληρωτικό τρόπο, εάν τα στηρίγματά του —τα «κτήνη της ιδιοκτησίας» και η ορδή των υποστηρικτών τους— εκμηδενιστούν. Το ζήτημα έχει ως εξής: Εάν οι άνθρωποι δεν τους συντρίψουν, τότε αυτοί θα συντρίψουν τους ανθρώπους, θα πνίξουν την επανάσταση στο αίμα των καλύτερων, και θα καρφώσουν τις αλυσίδες της σκλαβιάς πιο σταθερά από ποτέ. Σκοτώστε αλλιώς θα σκοτωθείτε, δεν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος. Αυτός είναι ο λόγος που οι σφαγές των εχθρών του ανθρώπου πρέπει να καθιερωθούν. Όλες οι ελεύθερες κοινότητες εισέρχονται σε μια επιθετική και αμυντική συμμαχία κατά τη διάρκεια της συνέχισης του αγώνα. Οι επαναστατικές κοινότητες πρέπει να υποκινήσουν την εξέγερση στις γειτονικές περιοχές. Ο πόλεμος δεν μπορεί να τερματιστεί παρά μόνο αφού ο εχθρός, —το «κτήνος της ιδιοκτησίας»—, καταδιωχθεί μέχρι την τελευταία του κρυψώνα και εξοντωθεί.

Προκειμένου να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο προχώρημα υπό την οικονομική έννοια, όλα τα εδάφη, η ιδιοκτησία σπιτιών και όλα όσα σχετίζονται με αυτή, καθώς επίσης και όλο το κινητό κεφάλαιο θα ανακηρυχθεί ιδιοκτησία των αντίστοιχων κοινοτήτων. Έως ότου γίνει η ολοκληρωτική αρμονική αναδιοργάνωση της κοινωνίας, η προκήρυξη των ακόλουθων αρχών και μέτρων μπορεί να είναι ικανοποιητική:

Κάθε εκκρεμές χρέος εκκαθαρίζεται. Τα αντικείμενα προσωπικών χρήσεων που μπήκαν ενέχυρο ή υποθηκεύτηκαν θα επιστρέφονται δωρεάν. Κανένα μίσθωμα δεν θα πληρωθεί. Οι επιτροπές κατοικίας της κάθε περιοχής, που θα γίνουν μόνιμες, προσφέρουν κατοικίες σε εκείνους που είναι άστεγοι ή έχουν ανεπαρκή ή ανθυγιεινά διαμερίσματα. Μετά από συστηματική απολύμανση και καθαρισμό τους, δεν θα υπάρχει πλέον καμία ανάγκη και επιθυμία για άλλη κατοικία.

Έως ότου μπορεί να αναλάβει ο καθένας την κατάλληλη απασχόληση, η κομμούνα θα εγγυηθεί όλες τις ανάγκες της ζωής. Οι επιτροπές των προμηθειών θα ρυθμίζουν τη διανομή των δημευμένων αγαθών. Εάν υπάρξει έλλειψη σε κάτι, το οποίο ίσως συμβεί όσον αφορά τα τρόφιμα, αυτό πρέπει να αποκτηθεί από τους αρμόδιους γι’ αυτό το σκοπό. Η απόκτηση τέτοιων πραγμάτων από τα γειτονικά μεγάλα κτήματα με οπλισμένες φάλαγγες, αυτών που θα ασχολούνταν με την ανεύρεση τροφίμων, θα ήταν ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους.

Η προετοιμασία για διανομή των προμηθειών θα γίνει αποτελεσματικά από τους κοινοτικούς συνεταιρισμούς των εργατών, που οργανώνονται γι’ αυτό το σκοπό.

Η άμεση οργάνωση των εργαζομένων σύμφωνα με τους διαφορετικούς κλάδους του εμπορίου και της τοποθέτησης τους ανάλογα με τη διαθεσιμότητά τους στα εργοστάσια, τις μηχανές, τις πρώτες ύλες, κ.λπ., κ.λπ., για τη συνεταιριστική παραγωγή, θα αποτελέσει τη βάση της νέας κοινωνίας.

Η κοινότητα —τουλάχιστον επί του παρόντος— θα μεσολαβήσει και θα ρυθμίσει την κατανάλωση. Επομένως, συνάπτει συμφωνίες με τις μεμονωμένες ενώσεις εργαζομένων, κάνει τις περιοδικές προσφορές σε αυτές, οι οποίες μπορούν να είναι πλάνα με βάση τα αγαθά, που έχουν συλλεχθεί και αποθηκευτεί, και με αυτόν τον τρόπο δίνει θανατηφόρο κτύπημα στο παλαιό νομισματικό σύστημα.

Τα καλά σχολεία, οι παιδικοί σταθμοί, και άλλοι οργανισμοί για την εκπαίδευση πρέπει να ιδρυθούν χωρίς καθυστέρηση. Η εκπαίδευση των ενηλίκων, που θα είναι πλέον δυνατή, δεν πρέπει να παραμεληθεί ή να αναβληθεί. Η αλήθεια και η γνώση θα διδαχθούν σε όλες τις εκκλησίες, όπου κανένας ιερατικός υποκριτής ηθικολόγος θα είναι ανεκτός. Όλα τα τυπογραφεία πρέπει να τεθούν σε λειτουργία για να παράγουν βιβλία, εφημερίδες και φυλλάδια εκπαιδευτικής αξίας, για να διανεμηθούν παντού, ιδιαίτερα στις περιοχές που δεν θα έχουν ακόμα ελευθερωθεί από τη σκλαβιά.

Όλα τα νομικά βιβλία, τα αρχεία δικαστηρίων και αστυνομίας, καταχωρήσεις των υποθηκών, χρεών, χρεωγράφων, και όλα τα αποκαλούμενα «πολύτιμα έγγραφα» πρέπει να καούν. Όλα αυτά τα ενδεικτικά χρησιμεύουν μόνο για να φανεί ότι η περίοδος μετάβασης, —που τρομάζει γενικά εκείνους που, κατά τα άλλα, ενεργητικά υιοθετούν μια αναδιοργάνωση της κοινωνίας, επειδή εμφανίζεται δύσκολο και σκληρό σε αυτούς—, δεν χρειάζεται να είναι τέτοιας άτονης φύσης.

Και τώρα ας ρίξουμε μια ματιά στο ιδανικό των φιλοδοξιών μας

Η ελεύθερη κοινωνία αποτελείται από αυτόνομες, δηλ., ανεξάρτητες κοινότητες. Ένα δίκτυο ομοσπονδιών, αποτέλεσμα ελεύθερα δημιουργημένων κοινωνικών συμβάσεων, και όχι κάποιας αυταρχικής κυβέρνησης ή κηδεμονίας, τους περιβάλλει όλους. Οι κοινές υποθέσεις επιμελούνται σύμφωνα με την ελεύθερη συζήτηση και την κρίση από τις ενδιαφερόμενες κοινότητες ή τις ενώσεις. Οι άνθρωποι, χωρίς διάκριση του φύλου, συναντιούνται συχνά στα πάρκα ή σε κατάλληλες αίθουσες, όχι για να κάνουν νόμους ή για να δεσμεύσουν τα χέρια τους, αλλά προκειμένου να αποφασίσουν σε κάθε περίπτωση για όλα τα ζητήματα, όπως δημόσιες υποθέσεις, ή για την ανάθεση εφαρμογής των αποφάσεών τους σε άτομα και να ακούσει τις εκθέσεις τους.

Η εξωτερική εμφάνιση αυτών των κοινοτήτων θα είναι εξ ολοκλήρου διαφορετική από αυτή των σημερινών πόλεων και των χωριών. Οι στενές οδοί θα έχουν εξαφανιστεί, οι φυλακές θα έχουν καταστραφεί και ευρύχωρα, καλοφτιαγμένα μέγαρα που περιβάλλονται από κήπους και πάρκα, θα δημιουργούνται στις θέσεις τους και θα δίνουν τη στέγαση στις μεγαλύτερες ή μικρότερες, ενώσεις που συγκεντρώνονται για τα ίδια ενδιαφέροντα. Οι ανέσεις θα αυξάνουν  σε τέτοιο επίπεδο όπου κανένας ατομικός ή οικογενειακός διακανονισμός δεν θα μπορούσε να φθάσει.

Στην εξοχή οι άνθρωποι θα είναι περισσότερο συγκεντρωμένοι. Μια γεωργική κοινότητα με τις ευκολίες πόλεων θα πάρει τη θέση διάφορων χωριών. Τα ενωμένα αγροκτήματα, που μέχρι τώρα είναι χωρισμένα, η γενική λίπανση και η σταθερή βελτίωση των γεωργικών μέσων και των χημικών λιπασμάτων, η αυξανόμενη τελειότητα των τρόπων επικοινωνίας και η μεταφοράς, κ.λπ., έχουν απλοποιήσει αυτήν τη διαδικασία της συγκέντρωσης. Η προηγούμενη αντίθεση μεταξύ της πόλης και της εξοχής εξαφανίζεται και η αρχή της ισότητας κερδίζει έναν από τους σημαντικότερους θριάμβους της.

Η ιδιωτική περιουσία δεν υπάρχει πλέον. Όλος ο πλούτος ανήκει στους ανθρώπους ή τις κοινοτικές ενώσεις. Καθένας, είτε ικανός να εργαστεί είτε όχι, μπορεί να λάβει από αυτές είδη ανάγκης όπως αυτός επιθυμεί. Το σύνολο των αναγκών και των ανέσεων που απαιτούνται, ρυθμίζει την ποσότητα παραγωγής.

Ο χρόνος της εργασίας για το άτομο περιορίζεται σε μερικές ώρες ημερησίως, επειδή όλοι όσοι είναι ικανοί να εργαστούν, ανεξάρτητα από το φύλο, συμμετέχουν στην παραγωγή, επειδή η άχρηστη, επιβλαβής, ή παρόμοια εργασία δεν θα γίνει, και επειδή τα τεχνικά, χημικά, και άλλα βοηθητικά μέσα της παραγωγής είναι πλήρως ανεπτυγμένα και ισχύουν παγκοσμίως. Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μπορεί να αναλωθεί στην απόλαυση της ζωής.

Η υψηλότερη ικανοποίηση θα βρεθεί στην ελεύθερα επιλεγμένη διανοητική απασχόληση. Μερικοί ξοδεύουν τον ελεύθερο χρόνο τους στην υπηρεσία των φίλων τους, και είναι πολυάσχολοι για την κοινή ευημερία. Άλλοι μπορούν να βρεθούν στις βιβλιοθήκες, όπου αφιερώνονται στις λογοτεχνικές αναζητήσεις, ή στη συλλογή του υλικού για τις εκπαιδευτικές διαλέξεις, ή απλά για τις ιδιωτικές μελέτες. Άλλοι πάλι σπεύδουν στα λύκεια, ανοικτά σε όλους, και ακούνε για την επιστήμη. Οι ακαδημίες της ζωγραφικής, του γλυπτού, της μουσικής, κ.λπ., προσφέρουν ευκαιρίες εκπαίδευσης σε όσους θέλουν να ακολουθήσουν τις τέχνες.

Αυτοί που αγαπούν τα παιδιά, ειδικά όσοι ανήκουν στο θηλυκό φύλο, εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους για τις θέσεις της εκπαίδευσης, όπου, με τις κατευθύνσεις των πραγματικών συμβούλων της νεολαίας, βοηθούν στην ανατροφή και την καλλιέργεια της νέας γενιάς.

Η διδασκαλία θα γίνεται μόνο στα καλά αερισμένα και καλά φωτισμένα δωμάτια, και κατά τη διάρκεια του καλού καιρού σε υπαίθριο χώρο. Και προκειμένου να εξασφαλιστεί η ισορροπημένη ανάπτυξη του μυαλού και του σώματος, το χαρούμενο παιχνίδι, η γυμναστική και η εργασία θα εναλλάσσονται με τη στενή άσκηση του μυαλού.

Τα θέατρα και οι αίθουσες συναυλιών θα είναι ελεύθερα για όλους.

Οι αναγκαστικοί ή από προξενιό γάμοι είναι άγνωστοι: η ανθρωπότητα έχει επιστρέψει στους φυσικούς κανόνες και η αγάπη επικρατεί χωρίς περιορισμούς.

Η κακία και το έγκλημα έχουν εξαφανιστεί με τις αρχικές αιτίες, την ιδιοκτησία και τη γενική δυστυχία.

Οι ασθένειες παύουν σε μεγάλο μέρος να εμφανίζονται επειδή η κακή κατοικία, τα δολοφονικά εργαστήρια, τα ακατάλληλα τρόφιμα και το ποτό, η εξάντληση από την υπερκόπωση, έχουν γίνει πράγματα άγνωστα.

Το άτομο μπορεί επί τέλους να απολαύσει τη ζωή. Το «ΚΤΗΝΟΣ της ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ» δεν υπάρχει πλέον!!!

Μετάφραση – απόδοση: Ε.-Λ.-Γ.

Από την ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 63, Ιούλιος-Αύγουστος 2007

 


https://anarchypress.wordpress.com/2017/01/08/%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%87%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%84-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%84%CE%AE%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1-2/

Advertisements
Posted in: Uncategorized