Ελευθερία

Posted on 5 Μαρτίου 2017

0


Ελευθερία

Ο Αλμπέρτ Λιμπερτάντ κάνει μια πολύ ουσιαστική διάκριση μεταξύ φιλελέδων και αναρχικών με αφορμή το κεντρικό ζήτημα της ελευθερίας.

Πολλοί πιστεύουν ότι είναι μια απλή αντιπαράθεση στις λέξεις που κάνεικάποιους να δηλώνουν φιλελεύθεροι και άλλους αναρχικοίΈχω μια εντελώςδιαφορετική άποψη.

Είμαι αναρχικός και παραμένω πιστός σε αυτήν την ταμπέλα όχι χάριν μιας ματαιόδοξης γαρνιτούρας λέξεωναλλά επειδή υποδηλώνει μια φιλοσοφίαμια διαφορετική μέθοδο από εκείνη του φιλελεύθερου.

Ο φιλελεύθεροςόπως υποδηλώνει η λέξηείναι ένας λάτρης της ελευθερίαςΓι’ αυτόν, είναι η αρχή και το τέλος όλων των πραγμάτωνΝα γίνει τρέλανα γράψει το όνομά της σε όλους τους τοίχουςνα εγείρει αγάλματα φωτίζονταςτον κόσμονα μιλά γι’ αυτήν εποχιακά και εκτός εποχήςνα ανακηρύσσει τον εαυτό του ελεύθερο από τον κληρονομικό ντετερμινισμό όταν οι αταβιστικέςκαι συμπεριλαμβανομένες κινήσεις του σε κάνουν σκλάβο…αυτή είναι η επιδίωξη του φιλελεύθερου.

Ο αναρχικόςαναφερόμενοι απλώς στην ετυμολογίαείναι ενάντια στην αρχήΑυτό ακριβώςΔεν κάνει την ελευθερία την αιτιότητα αλλά μάλλον την οριστικότητα της εξέλιξης του Εαυτού τουΔεν λέειακόμη και όταν πρόκειται για τις ελάχιστες ενέργειές του«Είμαι ελεύθερος». αλλά «θέλω να είμαι ελεύθερος». Γι’ αυτόνη ελευθερία δεν είναι μια οντότηταένα χαρακτηριστικόκάτι που κάποιος έχει ή δεν έχειαλλά είναι ένα αποτέλεσμαπου αποκτά στο βαθμό που αποκτά δύναμη.

Δεν μετατρέπει την ελευθερία σε δικαίωμα που υπήρχε πριν από αυτόνπριν από τα ανθρώπινα όντα αλλά μια επιστήμη που αποκτάπου οι άνθρωποι αποκτούνμέρα με τη μέραγια να απελευθερωθούν από την άγνοιακαταργώντας τα δεσμά της τυραννίας και της ιδιοκτησίας.

Ο άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος να δρα ή να μην δρα, με τη βούλησή του και μόνοΜαθαίνει να το κάνει ή να μην το κάνει όταν έχει εξασκήσει την κρίση του, διαφωτήσει την άγνοιά τουή γκρεμίσει τα εμπόδια που στέκονται στο δρόμο τουΈτσι αν πάρουμε τη θέση ενός φιλελεύθερουχωρίς μουσικές γνώσεις μπροστά στο πιάνο τουείναι ελεύθερος να παίξειΟΧΙΔεν θα έχει αυτήν την ελευθερία ωσότου μάθει μουσική και να παίζει το όργανοΑυτόείναι αυτό που λένε οι αναρχικοίΑγωνίζεται επίσης εναντίον της εξουσίας πουτον αποτρέπει από την ανάπτυξη των μουσικών του ικανοτήτων — όταν τιςέχει — ή που δεσμεύει τα πιάναΓια να έχει την ελευθερία να παίζει, πρέπει να έχει τη δύναμη να γνωρίζει και τη δύναμη να έχει ένα πιάνο στη διάθεσή τουΗ ελευθερία είναι μια δύναμη που πρέπει κανείς να ξέρει πώς να τηναναπτύξει εντός του ατόμου· κανείς δεν μπορεί να του την παραχωρήσει.

Όταν η Δημοκρατία παίρνει το γνωστό της σλόγκαν«Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη», μήπως μας κάνει αυτό ελεύθερουςίσους ή αδέλφιαΜας λέει«Είστε ελεύθεροι» αυτά είναι κούφια λόγια από τη στιγμή που δεν έχουμε τη δύναμη να είμαστε ελεύθεροιΚαι γιατί δεν έχουμε αυτήν τη δύναμηΒασικάεπειδή δεν ξέρουμε πως να αποκτήσουμε την κατάλληλη γνώσηΠαίρνουμε τον αντικατοπτρισμό σαν πραγματικότητα.

Πάντοτε περιμένουμε την ελευθερία από ένα Κράτος, ένα Λυτρωτή, τηνΕπανάστασηποτέ δε δουλεύουμε για να την αναπτύξουμε εντός κάθε ατόμουΠοιό είναι το μαγικό ραβδί που μεταμορφώνει την τρέχουσα γενιά που γεννήθηκε από αιώνες δουλείας και παραίτησης σε μια γενιά ανθρώπων που να αξίζουν την ελευθερίαεπειδή είναι αρκετά δυνατοί για να την κατακτήσουν;

Αυτή η μεταμόρφωση θα προέλθει από την επίγνωση που οι άνθωποι θα έχουν ότι δεν έχουν την ελευθερία της συνείδησης, ότι η ελευθερία δεν είναι εντός τουςότι δεν έχουν το δικαίωμα να είναι ελεύθεροιότι δεν είναι όλοι γεννημένοι ελεύθεροι και ίσοικαι ότι είναι παρόλα αυτά αδύνατο να υπάρξειευτυχία χωρίς ελευθερίαΤη μέρα που θα έχουν αυτήν τη συναίσθηση δεν θα σταματήσουν σε τίποτα προκειμένου να αποκτήσουν ελευθερίαΑυτός είναι ο λόγος που οι αναρχικοί αγωνίζονται με τέτοια δύναμη ενάντια στοφιλελεύθερο ρεύμα που κάνει κάποιον να παίρνει τη σκιά σαν ουσία.

Για να αποκτήσουμε αυτήν τη δύναμη, είναι απαραίτητο για εμάς νααγωνιστούμε ενάντια σε δύο ρεύματα που απειλούν την κατάκτηση της ελευθερίας μας: είναι απαραίτητο να την υπερασπιστούμε έναντι των άλλωνκαι έναντι του εαυτού μας, έναντι των εξωτερικών και εσωτερικών δυνάμεων.

Για να βαδίσουμε προς την ελευθερίακαθίσταται αναγκαίο να αναπτύξουμε την ατομικότητά μαςΌταν λέωνα βαδίσω προς την ελευθερίαεννοώ για τον καθέναν μας να βαδίσει προς την πιο πλήρη ανάπτυξη του Εαυτού τουΔενείμαστε συνεπώς ελεύθεροι να πάρουμε οποιονδήποτε δρόμο, είναιαπαραίτητο να αναγκάσουμε τον εαυτό μας να πάρει το σωστό μονοπάτιΔεν είμαστε ελεύθεροι να υποκύψουμε σε υπερβολικές και άνομες επιθυμίεςείμαστε υποχρεωμένοι να τις ικανοποιήσουμεΔεν είμαστε ελεύθεροι ναβάλουμε τον εαυτό μας σε κατάσταση μέθης κάνοντας την προσωπικότητά μαςνα χάσει τη χρησιμοποίηση της βούλησής τηςτοποθετώντας μας στο έλεος τουκαθετί· ας πούμε μάλλον ότι ανεχόμαστε την τυραννία του πάθους που η μιζέρια της πολυτέλειας μας έχει δώσειΗ πραγματική ελευθερία θα αποτελείτο από μια πράξη εξουσίας πάνω σε αυτήν τη συνήθεια, για νααπελευθερώσω τον εαυτό μου από την τυραννία της και τα συνεπακόλουθάτης.

Είπαμια πράξη εξουσίαςεπειδή δεν θεωρώ το πάθος της ελευθερίας a priori. Δεν είμαι φιλελεύθεροςΑν θέλω να αποκτήσω ελευθερίαδεν τη λατρεύωΔενδιασκεδάζω όταν αρνούμαι την πράξη της εξουσίας που θα με κάνει ναυπερνικήσω τον αντίπαλο που μου επιτίθεταιούτε μπορώ να απαρνηθώ τηνπράξη της εξουσίας που θα με κάνει να επιτεθώ στον αντίπαλοΞέρω ότι κάθεπράξη βίας είναι μια πράξη εξουσίαςΘα ήθελα να μη χρειαστεί ποτέ ναχρησιμοποιήσω βίαεξουσία εναντίον άλλων ανθρώπωναλλά ζω στον 20όαιώνα και δεν είμαι ελεύθερος από την κατεύθυνση των κινήσεών μου για να αποκτήσω ελευθερία.

Έτσιθεωρώ την Επανάσταση ως μια πράξη εξουσίας μερικών έναντι άλλων, την ατομική εξέγερση ως μια πράξη εξουσίας μερικών έναντι άλλωνΚαι ως εκ τούτου θεωρώ αυτά τα μέσα λογικάαλλά θέλω ακριβώς να καθορίσω την πρόθεσηΤα βρίσκω λογικά και είμαι έτοιμος να συνεργαστώαν αυτές οι πράξεις της προσωρινής εξουσίας έχουν την αφαίρεση μιας σταθερής εξουσίαςκαι δίνοντας περισσότερη ελευθερία ως σκοπό τους· τα βρίσκω παράλογα καιτα αποτρέπω αν σκοπός τους δεν είναι η αφαίρεση της εξουσίαςΜε αυτές τις πράξειςη εξουσία αποκτά δύναμη: δεν έχει κάνει τίποτα παρά να αλλάξει όνομαακόμη και αυτό που κάποιος έχει επιλέξει επ’ ευκαιρία τηςτροποποίησής της.

Οι φιλελεύθεροι κάνουν δόγμα την ελευθερία· οι αναρχικοί την κάνουν ένατέλοςΟι φιλελεύθεροι πιστεύουν ότι ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος και ότι η κοινωνία τον κάνει σκλάβοΟι αναρχικοί συνειδητοποιούν ότι ο άνθρωποςγεννιέται στην πιο πλήρη κατωτερότητα, τη μεγαλύτερη από τις δουλείες καιότι ο πολιτισμός τον οδηγεί στο μονοπάτι της ελευθερίας.

Γι’ αυτό που οι αναρχικοί δυσανασχετούν είναι ο σύνδεσμος της κοινωνίαςανθρώπων — που παρακωλύει το δρόμο αφότου έχει κατευθύνει τα πρώτα μαςβήματαΗ κοινωνία παραδίδει πείνακακοήθη πυρετόάγρια θηρία — προφανώς όχι σε όλες τις περιπτώσειςαλλά γενικά — αλλά κάνει την ανθρωπότητα βορά στη μιζέρια, την υπερεργασίακαι τις κυβερνήσειςΒάζειτην ανθρωπότητα μεταξύ σφύρας και άκμονοςΚάνει το παιδί να ξεχνά τηνεξουσία της φύσης για να το τοποθετήσει υπό την εξουσία των ανθρώπων.

Ο αναρχικός παρεμβαίνειΔεν επιζητά την ελευθερία ως αγαθό που κάποιοςέχει πάρει από αυτόναλλά ως αγαθό που τον εμποδίζει κάποιος από το να αποκτήσειΠαρατηρεί τη σημερινή κοινωνία και δηλώνει ότι είναι ένα κακό όργανοένας κακός τρόπος να καλείς τα άτομα στην πλήρη τους ανάπτυξη.

Ο αναρχικός βλέπει την κοινωνία να περιβάλλει τους ανθρώπους με ένα πλέγμα νόμωνένα δίχτυ κανόνωνκαι μια ατμόσφαιρα ηθικής καιπροκαταλήψεων χωρίς να κάνει κάτι για να τους βγάλει από το σκοτάδι τηςάγνοιαςΔεν έχει τη φιλελεύθερη θρησκείαφιλελεύθερη θα μπορούσε κανείς να πει αλλά όλο και περισσότερο θέλει ελευθερία για τον εαυτό του όπως θέλεικαθαρό αέρα για τα πνευμόνια τουΑποφασίζει τότε να εργαστεί με όλα τα μέσα για να σκίσει τα νήματα του πλέγματοςτις βελονιές του διχτυού και πασχίζει να ανοίξει δρόμο στην ελεύθερη σκέψη.

Επιθυμία των αναρχικών είναι να είναι σε θέση να ασκήσουν τις ικανότητές τους με τη μεγαλύτερη δυνατή έντασηόσο περισσότερο βελτιώνει τον εαυτό τουτόσο περισσότερη εμπειρία αποκτά, τόσο πιο πολύ καταστρέφει τα εμπόδιατόσο τα πνευματικά και ηθικά όσο και τα υλικάτόσο περισσότερο καταλαμβάνει ανοιχτό πεδίοτόσο πιο πολύ επιτρέπει στην ατομικότητά τουνα επεκταθείτόσο περισσότερο καθίσταται ελεύθερος να εξελιχθεί και τόσο περισσότερο προχωρεί προς την υλοποίηση της επιθυμίας του.

Αλλά δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου να παρασυρθεί και θα επιστρέψω με μεγαλύτερη ακρίβεια στο θέμα.

Ο φιλελεύθερος που δεν έχει τη δύναμη να δώσει μια εξήγησημια κριτική πουαναγνωρίζει ως τεκμηριωμένη ή που δεν θέλει καν να συζητήσειαπαντά«είμαι ελεύθερος να ενεργώ με αυτόν τον τρόπο»Ο αναρχικός λέει« νομίζω ότι είμαι σωστός να ενεργώ με αυτόν τον τρόπο αλλά προχωράω»Και αν ηκριτική αφορά ένα πάθος από το οποίο δεν έχει τη δύναμη να απελευθερωθείθα προσθέσει« Είμαι κάτω από τη δουλεία αυτού του αταβισμού και αυτής της συνήθειας». Αυτή η απλή δήλωση δεν θα είναι άνευ κοστουςΘα κουβαλάει την ίδια της τη δύναμηπιθανώς για το άτομο που δέχθηκε επίθεσημα σίγουρα για το άτομο που την έκανεκαι για εκείνους που έχουν λιγότερες απώλειες από το εν λόγω πάθος.

Ο αναρχικός δεν είναι λανθασμένος σχετικά με τον τομέα που έχει κερδηθεί. Δεν λέει «είμαι ελεύθερος να παντρευτώ την κόρη μου, αν αυτό με ευχαριστεί — έχω το δικαίωμα να φοράω ένα ημίψηλο αν μου πάει» επειδή ξέρει ότι αυτή η ελευθερίααυτό το δικαίωμα είναι φόρος τιμής αποδομένοςστην ηθική του περιβάλλοντοςστις συμβάσεις του κόσμου· είναι επιβεβλημένες από τα έξω ενάντια σε κάθε επιθυμία, ενάντια σε κάθε εσωτερικό ντετερμινισμό του ατόμου.

Ο αναρχικός δρα με αυτό τον τρόπο όχι λόγω μετριοπάθειαςή πνεύματοςεναντίωσηςαλλά επειδή κατέχει μια αντίληψη που είναι εντελώς διαφορετικήαπό εκείνης του φιλελεύθερουΔεν πιστεύει στην έμφυτη ελευθερίααλλάστην ελευθερία που αποκτάταιΚαι επειδή γνωρίζει ότι δεν διαθέτει όλες τιςελευθερίεςέχει μια μεγαλύτερη θέληση να αποκτήσει τη δύναμη της ελευθερίας.

Οι λέξεις δεν έχουν δύναμη αφεαυτούΈχουν μια σημασία που πρέπει κανείς να γνωρίζει καλάνα δηλώνει επακριβώς προκειμένου να επιτρέψει στον εαυτό του να ελκυστεί από τη μαγεία τουςΗ μεγάλη Επανάσταση μάς έχει αποβλακώσει με το σλόγκαν«Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη» οιφιλελεύθεροι μας έχουν πάρει τ’ αυτιά με το «laisser-faire» τους με το ρεφραίντης ελευθερίας της εργασίας· οι φιλελεύθεροι αυταπατώνται με την πίστη σε μια προκαθορισμένη ελευθερία και κάνουν κριτική προς τιμήν τηςΟι αναρχικοί δεν θα έπρεπε να θέλουν τη λέξη αλλά την ουσίαΕίναι εναντίον της εξουσίαςτης κυβέρνησηςτης οικονομικής θρησκευτικής και ηθικής εξουσίαςγνωρίζοντας ότι όσο περισσότερο η εξουσία περιορίζεται τόσο περισσότερο η ελευθερία αυξάνεται.

Είναι μια σχέση μεταξύ δύναμης της ομάδας και δύναμης του ατόμουΌσο περισσότερο ο πρώτος όρος της σχέσης αυτής ελαττώνεται, τόσο περισσότερο η εξουσία περιορίζεται, τόσο περισσότερο η ελευθερία αυξάνεται. Τί επιζητά ο αναρχικόςΝα φτάσουμε σε μια κατάσταση στην οποία οι δύο αυτές δυνάμεις να είναι ισορροπημένεςόπου το άτομο να έχει πραγματική ελευθερία κινήσεων χωρίς ποτέ να παρεμποδίζει την ελευθερία κινήσεων κάποιου άλλουΟ αναρχικός δεν θέλει να αντιστραφεί η σχέση έτσι ώστε η ελευθερία του ναείναι φτιαγμένη από τη σκλαβιά των άλλωνεπειδή γνωρίζει ότι η εξουσίαείναι κακή από μόνη τηςτόσο γι’ αυτόν που υποβάλλεται σε αυτήν όσο και γι’ αυτόν που την ασκεί.

Για να γνωρίσει πραγματικά την ελευθερία, πρέπει κανείς να αναπτύξει το ανθρώπινο ον μέχρι του σημείου να σιγουρευτεί ότι καμιά εξουσία δεν θα έχει την δυνατότητα να υπάρχει.

Μετάφραση: Αιχμή

https://aixmi.wordpress.com/2017/03/03/%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B1/

Advertisements
Posted in: Uncategorized