Περί Θανάτου

Posted on 20 Σεπτέμβριος 2019

0


Τεος Ρομβος

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα από τα εμβόλιμα-σχολιαστικά κείμενα που περιέχονται στο βιβλίο «Γεώργιος Κηπιώτης, ένας φίλος των παιδιών». Το βιβλίο στηρίχτηκε στα γραπτά κατάλοιπα -προσωπικές σημειώσεις, αλληλογραφία- ενός καθηγητή που έζησε εκατό χρόνια και συμμετείχε και κατέγραψε τα σημαντικότερα γεγονότα του 20ου αιώνα.  Δούλεψε σε σχολεία της Μακεδονίας, Θράκης και των νησιών του Αιγαίου, ασχολήθηκε με τον προσκοπισμό και αφιερώθηκε στους μαθητές και προσκόπους του.

Περί Θανάτου

Έχει φτάσει η στιγμή του στοχασμού. Παρακολουθώ το δέρμα μου να σκληραίνει, να τσακίζει, να γερνάει, να πεθαίνει. Τα μέλη μου άκαμπτα, οι κινήσεις μου γίνονται δύσκολες, αβέβαιες. Μόνο το μυαλό μου επικεντρώνεται στην εμπειρία και αγναντεύει καθάρια. Κάποια ζώα, οι ελέφαντες, οι αρουραίοι, κάποιοι άνθρωποι, όταν πλησιάζει ο θάνατος αποζητούν τη μόνωση. Κι εγώ τον περιμένω ήρεμος παρέα με τη σύντροφό μου. Ο θάνατος έρχεται αργά, πλησιάζει, ακούω τα αχνά βήματά του.

Την ώρα που χαράζω τούτες εδώ τις…

Δεῖτε τὸ πρωτότυπο 5,229 ἀκόμα λέξεις

Posted in: Uncategorized