Οι υποκριτικές κοινωνικές δυστοπικές διαπιστώσεις των ΜΚΟ

Posted on 11 Φεβρουαρίου 2020

1


Οι υποκριτικές κοινωνικές δυστοπικές διαπιστώσεις των ΜΚΟ

Δεν είναι λίγες οι φορές που διαβάζουμε δυστοπικές κοινωνικές διαπιστώσεις από διάφορες ΜΚΟ. Οι ΜΚΟ λειτουργούν σαν ένα είδος «παρατηρητή», όπου οι διάφορες κοινωνικές διαπιστώσεις τους λειτουργούν με συνετιστικό χαρακτήρα προς τα κράτη, ώστε τάχα να λάβουν αναγκαία κοινωνικά μέτρα. Τα πράγματα βέβαια όχι μόνο δεν βελτιώνονται, αλλά χρόνο με το χρόνο η ανθρωπότητα, φτωχαίνει πνευματικά και υλικά και οδηγείται όλο και πιο βαθιά σε ολοένα και πιο δυστοπικές καθημερινότητες. Έτσι λοιπόν, η παρακάτω MKO με το όνομα Oxfam, ήταν καλεσμένη στο παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ στο Νταβός ώστε να αναφέρει στους κυρίαρχους αυτού του πλανήτη, ότι σχεδόν 4 δις άνθρωποι ζουν με λιγότερα από πέντε δολάρια την ημέρα και να χειροκροτηθεί από χέρια που πιάνουν την ημέρα όχι 5 αλλά εκατομμύρια δολάρια.

Διαβάζουμε, λοιπόν, ότι η ΜΚΟ Oxfam στην ετήσια έκθεσή της αναφέρει ότι 2.153 δισεκατομμυριούχοι του πλανήτη κατέχουν περισσότερα χρήματα από το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού και ότι το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού –περίπου 3,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι– εξακολουθεί να ζει με λιγότερα από 5 δολάρια ημερησίως. Επίσης η Oxfam υπογραμμίζει τις ανισότητες που βιώνει το γυναικείο φύλλο. «Οι γυναίκες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ανισότητας εξ αιτίας ενός οικονομικού συστήματος το οποίο τις διακρίνει και τις περιορίζει στα πιο επισφαλή και λιγότερο αμειβόμενα επαγγέλματα». Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ΜΚΟ, το 42% των γυναικών στον κόσμο δεν μπορεί να εργαστεί «λόγω υπερβολικής επιβάρυνσης από την εργασία στο ιδιωτικό/οικογενειακό περιβάλλον», το αντίστοιχο ποσοστό στους άνδρες είναι στο 6%. Επί πλέον του καθαρίσματος, του μαγειρέματος και της συλλογής ξύλου και νερού σε χώρες του Νότου, «η χρηματική αξία της εργασίας άνευ αμοιβής που παρέχεται από γυναίκες ηλικίας 15 ετών και άνω αντιπροσωπεύει τουλάχιστον 10,8 τρισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο, τρεις φορές την αξία του ψηφιακού τομέα παγκοσμίως».

Όλα τα παραπάνω, λοιπόν, δεν λύνονται όταν κάθεσαι να μιλήσεις στο ίδιο τραπέζι με αυτούς που κατασκεύασαν τέτοιες δυστοπικές πραγματικότητες. Το πρώτο μικρό βήμα, για την καλυτέρευση της ζωής μας είναι να τους απαξιώσουμε και όχι να χαριεντιζόμαστε μαζί τους, αλλοιώς στηρίζουμε τους δεσμοφύλακες και σφίγγουμε μόνοι μας τα δεσμά μας.

E.

https://anarchypress.wordpress.com/

Posted in: Uncategorized