Το ηλίθιο γέλιο της ψευδαίσθησης

Posted on 29 Φεβρουάριος 2020

0


Το ηλίθιο γέλιο της ψευδαίσθησης

Γιώργος X. Παπασωτηρίου 


«Τώρα είμαι μακριά από τον πόλεμο… Δεν έχω δουλειά, αλλά είμαι χαρούμενος». Λόγια στην El Pais του Αμπντάλα Μοχάμεντ, του μπαμπά της Σαλουά. Είναι ο πατέρας που έμαθε την κόρη του να γελά ακούγοντας τις βόμβες στο Ιντλίμπ(Σαρακίμπ), λέγοντάς της ψέματα ότι είναι πυροτεχνήματα! Καλά έκανε ο πατέρας της Σαλουά. Αλλά να, έρχονται τώρα οι καθιστοί γραφιάδες του συστήματος να μας πουν ότι “η ζωή είναι ωραία” ακόμα και στην κόλαση, αρκεί να την κάνεις ψέμα, μια απόλυτη ψευδαίσθηση. Τότε η βόμβα γίνεται… πυροτέχνημα και χαρά και ξεκαρδιστικό γέλιο! Κι ας οδεύεις στο θάνατο. Αρκεί να πηγαίνεις χαρούμενα. Με το ευτυχισμένο γέλιο του ηλίθιου!  Όσο για την ανεργία, μπορείς να χαίρεσαι επίσης, γιατί υπάρχουν και χειρότερα. Οι βόμβες! Μιλώ για τους “νοηματοδότες” αυτού του κόσμου, γι’ αυτούς που καταδικάζουν τον φασίστα Περιφερειάρχη (καλώς) και δοξάζουν τον πατέρα της Σαλουά για την ψεύτικη χαρά!  

Η ανεργία! Σιγά το πρόβλημα! Που να δεις στο Ιντλίμπ! Που να δεις στην κόλαση! Σε λίγο θα κατηγορούν εκείνους που ζουν στην κόλαση της ανεργίας και στα Νταχάου των προσφυγικών κέντρων συγκέντρωσης(σ.σ. ναι, για στρατόπεδα συγκέντρωσης πρόκειται) ότι «δεν χαμογελούν», ότι «είναι στρυφνοί και δύσθυμοι», ότι δεν είναι «χαρούμενοι», όπως ο πατέρας της Σαλουά! Μόνο που η χαρά σ’ ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης -παλαιό και νέο-, είναι μόνο η «χαρά» του πορεύεσθαι προς θάνατον με τη συνοδεία της ορχήστρας χάλκινων οργάνων όπως σ’ εκείνο το στρατόπεδο των ναζί. Φαντάζομαι, οι κύριοι αυτοί από το ύψος του ναρκισσισμού τους να φωνάζουν στους κολασμένους καθώς οδεύουν προς την εξαέρωσή τους, «Χαμογέλα, ρε, τι σου ζητάνε;»!

Κι αναρωτιέμαι, γιατί αυτή η εμμονή στο γέλιο, δηλαδή στην ηλίθια χαρά της δυστυχίας. Η απάντηση είναι εύκολη όταν πρόκειται για ανθρώπους της καθεστηκυίας τάξης.  Μόνοι αυτοί μπορούν να μιλούν εκ του ασφαλούς για την πραγματοποίηση του ορισμού της ευ-δαιμονίας, της καλής «δαιμονίας», της θετικής ψευδαίσθησης ου μην και της ευτυχισμένης βλακείας. Τι κι αν μας ρίχνουν βόμβες, βόμβες πραγματικές ή βόμβες τρόμου, σημασία έχει να πιστεύεις ότι είσαι ευτυχισμένος. Ακόμα κι αν δεν είσαι, να κάνεις πως πιστεύεις ότι είσαι ευτυχισμένος και στο τέλος θα πιστέψεις ό,τι είσαι πραγματικά(δεν είναι δικό μας το ευφυολόγημα αλλά καταγεγραμμένο συμπέρασμα-σοφία του Πασκάλ). Η ευτυχία, λοιπόν, είναι υπόθεση αυθυποβολής και ψευδαισθήσεων. Αντίθετα, η αλήθεια δεν αντέχεται, τρελαίνει. Ναι, η αλήθεια τρελαίνει, δηλαδή σκοτώνει την ψυχή, εκτός κι αν ο συσσωρευμένος πόνος μοιραστεί, εκτός κι αν γίνει κοινωνική οργή και συλλογική δράση για τη δημιουργία ενός κόσμου χωρίς βόμβες, χωρίς πολέμους, χωρίς πρόσφυγες, χωρίς άνεργους, χωρίς ανέστιους, χωρίς παιδιά που ξεκαρδίζονται στα γέλια ακούγοντας τις βόμβες να σκοτώνουν δίπλα τους…

http://artinews.gr/

το βίντεο:

Posted in: Uncategorized