Απαγορεύεται η σκέψη!

Posted on 19 Μάρτιος 2020

0


Απαγορεύεται η σκέψη!

Μου ’παν πως στις ανθρώπινες καρδιές γύρισε εκείνος ο φόβος κι ότι έφτασε πάλι σ’ εμάς σαν τη βροχή στα πιο ψηλά βουνά. Όσοι περίμεναν στο πέρασμα το αιώνιο και δε φάνηκε ο χρόνος, τρομάξαν, δοξάσαν κι αγαπήσαν, μα τίποτα ξανά. Άκουσα για ένα λυτρωτή ρακένδυτο σακάτη, που έχει μαζί του ένα παλιό από οξιά ραβδί, έχει αύρα θαλασσινή και στα μάτια του αλάτι. Αν όντως έτσι είναι, θυμάμαι που τον έχω ξαναδεί. Τον είδα κεντρική εικόνα σε δελτίο καναλιού. Άκουσα να τον ξορκίζουν απ’ τα πρωτάτα του θεού. Άκουσα πως σημαδεύει τα γερόντια γι’ αυτό και πάει πρώτα απ’ τα σχολειά ακόμα οι ίδιοι του μιλάνε κάθε πρωί πριν πάνε στη δουλειά. Πώς να το περιγράψω; Κανείς δεν τον κάνει τραγούδι, ούτε τον απλώνει σε καμβά. Στα ίδια μέρη τον είδα να γυρίζει και να γελάει ξανά στραβά. Κάποιοι τον ξεδιψάνε μ’ αίμα – το συνηθίσαμε κι αυτό. Αν γύρισε αυτός ο φόβος, είναι η ζωή πράγμα αλλόκοτο. Πώς να το περιγράψω; Φτωχά κι όσα γράψω. Κοντά στο πέρασμα του αιώνιου κόμβου μ’ έπιασε τ’ άρωμα του αλλόκοτου φόβου. Πώς να το περιγράψω; Μου αρκεί το ανάθεμα που σέρνει το βιος μου, νεογέννητο πλάνεμα σκιά όλου του κόσμου. Πώς να σ’ αντικρίσω; Καινούριος δρόμος φτιαγμένος από ευχές κι αναθέματα, χαμένοι θεοί στων μυρμηγκιών τα μαστορέματα, ξερότοπος τ’ όνειρο στο βασίλειο της νιότης κι ο άνθρωπος δειλός οικοδεσπότης καλωσορίζει το φόβο στου χρόνου πάνω το κουφάρι κι αν αντέχεις να το δεις, κάνε παζάρι. Τί έχεις να χάσεις; Όλοι σε τέτοιους καιρούς προβάρουν το κακό γύρω από λόφους νεκρούς. Γίνε σπάνιο αγριοπούλι με ορθάνοιχτο ράμφος, τραγούδα τη σιωπή σαν άσκαφτος τάφος, ζήτα ένα ζεστό νοτιά στην καρδιά του χειμώνα κι απ’ όσα σε σκιάζουν, το πιο μικρό κάνε κρυψώνα. Αν είσαι εδώ κι εγώ είμαι εδώ και όλα λείπουν, αν φύγεις, φεύγω κι αν με ζητάς, είμαι όπου ήσουν. Γύρνα και δες, σου δείχνει τ’ αύριο ότι είσαι χθες κι ό,τι κι αν λες, είσαι ο φόβος που δε θες. Τόσο αλλόκοτος και ατάραχος ταξιδευτής, γιος πρωτότοκος, καρτερικός και γητευτής και ζηλωτής, που ό,τι ζητήσεις να γευτείς, μονάχα θα τ’ ονειρευτείς. Ξανά στο πέρασμα του αιώνιου κόμβου μ’ έπιασε το άρωμα του αλλόκοτου φόβου. Πώς να το περιγράψω; Μου αρκεί το ανάθεμα που σέρνει το βιος μου, νεογέννητο πλάνεμα, σκιά όλου του κόσμου. Πώς να σε αντικρίσω; Τρέχεις στο χρόνο γυμνός, τα βρήκες πάλι σκούρα, παραμιλάς παρελθόν σαν ήρωας μινιατούρα. Κάποτε τύλιγες φωτιά και τη μοίρα, τώρα δε βλέπεις καν λαβα απ’ τη κορφή του κρατήρα. Έχεις λιώσει ξανά και σε δουλεύουν στο αμόνι να γίνεις πλέγμα σε απαγορευμένη ζωνη ή μια ταμπέλα σε πέρασμα του αιώνιου κόμβου που θα οδηγεί … … στο πέρασμα του αιώνιου κόμβου μ’ έπιασε το άρωμα του αλλόκοτου φόβου. Πώς να το περιγράψω; Φτωχά κι όσα γράψω. Μου αρκεί το ανάθεμα που σέρνει το βιος μου, νεογέννητο πλάνεμα, σκιά όλου του κόσμου. Πώς να σε αντικρίσω; Αλλού θα γυρίσω …

Active Member – Ξανά στον καιρό του αλλόκοτου φόβου (19 χρόνια μετά) – Official Audio Release





19 Μάρτη. Η ασταμάτητη μηχανή έχει ελάχιστες, περιθωριακές δυνατότητες – προφανές! Αναλογεί στον καθένα και στην καθεμιά από εσάς να κάνει το καλύτερο για την διάσωση της κριτικής αντίληψης της πραγματικότητας! Δεν είμαστε πολλοί / πολλές. Ας γίνουμε σκληροί και πεισματάρηδες τόσο όσο απαιτεί ο καιρός.

Αξιοποιείστε αυτά τα νούμερα, και οπωσδήποτε την αλήθεια για όσους γίνονται καλά ή/και αρρωσταίνουν τόσο ήπια. Γράψτε τα με τα δικά σας λόγια, καταπώς μπορείτε. Τραγουδείστε τα , χορέψτε τα, ζωγραφίστε τα… Αλλά διαδώστε τα, σε φίλους, γνωστούς ή και αγνώστους!!! Προφορικά, γραπτά, με video, με ταχυδρομικά περιστέρια, ηλεκτρονικά, σε χαρτί – με ό,τι μπορείτε. Αφιερώστε τον χρόνο που χρειάζεται όχι απλά για να ξεφοβηθείτε ατομικά ή παρεΐστικα, αλλά για να ξεφοβήσετε κι άλλους, όσο το δυνατόν περισσότερους / περισσότερες! Το να έρθουν τα μυαλά στη θέση τους, σε σχέση μ’ όλην αυτήν την (όσο περνάει ο καιρός) όλο και πιο προβοκατόρικη εκστρατεία, είναι ζωτικής σημασίας! Όχι μόνο για τις φανερές πλευρές του covid 19 φόβου. Αλλά και για να κατανοηθούν, το συντομότερο δυνατόν, οι κρατικοί / καπιταλιστικοί μετασχηματισμοί που επιταχύνονται επ’ ευκαιρία.
Παρότι το «να κάνουμε κάτι» βρυκολακιάζει (χωρίς αρχή, μέση και τέλος, και χωρίς μπούσουλα) σε τέτοιες περιπτώσεις (οδηγώντας σε φαντασιώσεις αδιέξοδων ακτιβισμών) το πιο σημαντικό «κάτι» που πρέπει να κάνουμε τώρα (θα έπρεπε να το έχουμε ξεκινήσει προ πολλού…) είναι να αντιπαρατεθούμε συστηματικά και αδιαπραγμάτευτα στις ιδεολογικές προϋποθέσεις και στα πληροφοριακά στηρίγματα αυτής της σαρωτικής (στον «πρώτο κόσμο») εκστρατείας. Δεν την χρειαζόμαστε αυτήν την αντιπαράθεση μόνο σε σχέση με τον covid 19! Δεν θα τελειώσει όταν θα έχουν διαλυθεί τα νεύρα και τα ηρεμιστικά θα παραγγέλνονται πόρτα πόρτα… (Αυτή η άθλια προσταγή «κάτσε στο σπίτι σας» θα προκαλέσει μαζικές καταρρεύσεις· θα προκαλέσει και εγκλήματα!) Την χρειαζόμαστε – θα την χρειαστούμε – την αντιπαράθεση, την σύγκρουση, σε πολύ περισσότερα ζητήματα και σε πολύ περισσότερα πεδία της ζωής τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια.
Σ’ όποιον θεό, δαίμονα ή άνθρωπο κι αν πιστεύετε: βγείτε απ’ την παγίδα με ενεργητικό, δραστήριο, περήφανο τρόπο. Βοηθώντας κι άλλους να βγουν απ’ αυτήν…
First we take back our mind! Then…
Posted in: Uncategorized