4ος παγκόσμιος (1,2,3,)

Posted on 17 Μαΐου 2020

0


4ος παγκόσμιος (1,2,3,)

Κυριακή 17 Μάη. Έχουμε υποστηρίξει (και συνεχίζουμε) ότι σε μεγάλο βαθμό η “αντίδραση της δύσης” σε έναν υγιεινιστικό μύθο που οι δημαγωγικοί μηχανισμοί της είχαν δημιουργήσει κατά του Πεκίνου προσδιορίστηκε απ’ αυτόν τον εξελισσόμενο και οξυνόμενο ανταγωνισμό. Ωστόσο σ’ έναν τέτοιο ανταγωνισμό πολλών επιπέδων δεν είναι δεδομένο ανά πάσα στιγμή ποιο μπλοκ αφεντικών έχει το πάνω χέρι.

Για παράδειγμα είναι πολλοί που θεώρησαν ότι η αρχική αντίδραση σε σχέση με τον covid-19 τόσο του Βorduk (Johnson) στο Λονδίνο όσο και του ψόφιου κουναβιού (Τrump) στην Ουάσιγκτον oφειλόταν στο ότι είναι «δεξιοί», και άρα νοιάστηκαν πρώτα για τις επιχειρήσεις και μετά για την δημόσια υγεία. Επιφανειακή, επιπόλαιη, στα όρια της βλακείας ερμηνεία: δηλαδή ο βασιλιάς γαλλίας και πάσης ευρώπης (Μacron) ή ο Σάντσες (Μαδρίτη) ή το ρημαδοΚούλης ονειρεύονται κράτη που θα είναι απέραντα λιβάδια γεμάτα με ροδαλά βοσκόπουλα και χαριτωμένες βοσκοπούλες; Όχι!!! Όλοι τον καπιταλισμό τους σκέφτονται, και την τωρινή και μελλοντική θέση του στον παγκόσμιο καταμερισμό!

Ο Βorduk, αναγνωρισμένος νεο-εθνικιστής, με δηλωμένη πρόθεση την «αναβίωση» (;) του άλλοτε βρετανικού αυτοκρατορικού μεγαλείου (;;;) δεν έχει μόνο – και δεν έχει τόσο – σαν αντίπαλο τον κινέζικο καπιταλισμό. Ο κύριος αντίπαλος του βρετανικού καπιταλισμού βρίσκεται στην ηπειρωτική ευρώπη (γερμανία κατά κύριο λόγο, γαλλία κατά δεύτερο, με τις «επιρροές» τους). Επιπλέον οποιαδήποτε εικαζόμενα μελλοντικά «οφέλη» του Λονδίνου στην παγκόσμια καπιταλιστική αρένα θα οφείλονται σε ικανό βαθμό και απ’ την αξιοποίηση της αμερικανικής παρακμής (η σχέση Λονδίνου – Ουάσιγκτον ήταν / είναι συνήθως συγκεκαλυμένα ανταγωνιστική, κάτω απ’ το πέπλο της «ειδικής συμμαχίας»). Το πιθανότερο είναι ότι ο Borduk θεώρησε ότι το υγιεινιστικό πρόβλημα θα είναι ελέγξιμο με ήπια μέσα, και ότι ταυτόχρονα θα μπορέσει να αξιοποιήσει τα παραγωγικά pause στην ηπειρωτική ευρώπη. (Θα πρέπει να θυμάστε ότι άλλαξε γραμμή μετά τον εκβιασμό της παρανοϊκής πρόβλεψης του Imperial College και του σαφώς αρθρωμένου με τα συμφέροντα του αμερικανοκεντρικού βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος Ferguson, που δημοσιοποιήθηκε μέσω media βεβιασμένα, χωρίς να βρει ποτέ τον δρόμο της σε κάποια απ’ αυτές τις «επιστημονικές επιθεωρήσεις» που φιλοξενούν τέτοιου είδους «επιστημοσύνες»…) To πιθανότερο είναι ότι ο Βorduk θα προτιμούσε να ακολουθήσει τον σουηδικό δρόμο…

Περίπου ανάλογα θα πρέπει να ήταν τα αρχικά κίνητρα και του ψόφιου κουναβιού. Με την διαφορά ότι για την Ουάσιγκτον το Πεκίνο (και η Μόσχα) είναι βασικοί αντίπαλοι. Συνεπώς η αρχική διαφορά στάσης μεταξύ των πολιτικών βιτρινών της μισής «αγγλόσφαιρας» (αγγλία και ηπα) και των ανάλογων κυρίως του ευρωπαϊκού νότου, δεν οφείλεται βέβαια στον ανομολόγητο «αντικαπιταλισμό» των δεύτερων (όπως βολεύονται να υπονοούν πολλοί και διάφοροι) αλλά μάλλον στην εκτίμηση των πρώτων ότι δεν χρειάζονταν επείγουσες ανορθόδοξες μεθόδους για να πετύχουν την όποια αναδιάρθρωση που θα τους επιτρέψει να κρατήσουν τις ελπίδες τους εναντίον των αντιπάλων τους. Ας μην ξεχνάμε ότι ο φιλελευθερισμός (εντός ή εκτός εισαγωγικών) είναι κυρίως αγγλο-αμερικανική παραγωγή…

Εκ των υστέρων μπορεί να τους καταλογήσει κανείς όχι περισσότερο «φιλοκαπιταλισμό» σε σχέση με άλλους, αλλά ότι υποτίμησαν την δύναμη της παραγωγής μαζικού φόβου… Και υπερτίμησαν, πιθανότατα, την δυνατότητά τους να ελέγξουν την βιασύνη του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος…

Οι ειδικοί αυτού του μπλοκ κατηγορούν το ψόφιο κουνάβι ότι άργησε για δυο βδομάδες να κηρύξει τον «πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού»· κι ότι αν το είχε κάνει έγκαιρα τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Έχουμε αμφιβολίες γι’ αυτό το «αν», έχοντας καταλάβει το πως δημιουργούνται αυτά τα «αποτελέσματα» in any case. Αλλά σε κάθε περίπτωση οι ίδιοι ειδικοί (ή αυτοί των οποίων τα συμφέροντα εκφράζουν) δεν έχουν ιδιαίτερες αντιρρήσεις για τον «πόλεμο κατά του ορατού εχθρού» (του Πεκίνου) με αρχιστράτηγο τον ψοφιοκούναβο – αρκεί να είναι κάπως ευέλικτος…

4ος παγκόσμιος (2)

 

Κυριακή 17 Μάη. Για όποιον θέλει να αντιμετωπίσει τον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό ποδοσφαιρικά, με τον covid 19 στο ρόλο του κριτή, τότε:

– στην αναμέτρηση δύση / ανατολής κέρδισε αναμφισβήτητα η ανατολή·

– στην αναμέτρηση ηπα / κίνας, κέρδισε αναμφισβήτητα η κίνα·

– στην αναμέτρηση γαλλίας / γερμανίας, κέρδισε αναμφισβήτητα η γερμανία. Εδώ η αριθμητική διαφορά είναι εντυπωσιακή. Με περίπου τον ίδιο αριθμό εντοπισμένων κρουσμάτων (χτες: 179.506 στη γαλλία, 175.900 στη γερμανία) η πρώτη δήλωσε πάνω από τριπλάσιους νεκρούς λόγω covid, 27.625 έναντι 8.018 της γερμανίας, και σχεδόν διπλάσιους σε σοβαρή ή κρίσιμη κατάσταση, 2.132 έναντι 1.294 της γερμανίας…

– στην αναμέτρηση γαλλίας / αγγλίας κέρδισε η γαλλία, αλλά είναι μια μακάβρια νίκη σχεδόν πολεμική μεταξύ των ιστορικών αντιπάλων (στην επικράτεια της her majesty η κοινή δεξαμενή έχει ως τώρα 34.466 νεκρούς)·

– στην αναμέτρηση αγγλίας / γερμανίας κέρδισε αναμφισβήτητα η γερμανία…

Μια τέτοια ποδοσφαιρική προσέγγιση είναι, φυσικά, απάνθρωπη. Μήπως δείχνει, τουλάχιστον, ότι τα πραξικοπήματα και οι γενικευμένες απαγορεύσεις κυκλοφορίας είχαν, έστω, κάποιο ιαματικό αποτέλεσμα, ότι δεν ήταν τελικά απάνθρωπα; Αν λάβετε υπόψη ότι η «γερμανική σχολή» ήταν πιο χαλαρή σ’ αυτά τα μέτρα και ότι απ’ όλα τα ευρωπαϊκά κράτη ήταν στη γερμανία που η φωνή των «αιρετικών ειδικών» ακούστηκε καθαρά και δυνατά, μπορείτε να βγάλετε τα συμπέρασματά σας…

Το ότι ο γερμανικός καπιταλισμός είναι στην καλύτερη κατάσταση μεταξύ των ευρωπαϊκών, και ότι θα απευχόταν μια ένοπλη «επίλυση των διαφορών» στην παγκόσμια αρένα, σίγουρα δεν έχει σχέση με τις ιατρικές επιδόσεις του…. Ίσως έχει σχέση με τον τρόπο τα αφεντικά του θέλουν ή μπορούν να κάνουν τις αναγκαίες μεταβάσεις προς την 4η βιομηχανική επανάσταση. Αν η ασταμάτητη μηχανή ξέρει σωστά, είναι οι γάλλοι και οι γερμανοί υπήκοοι που έχουν, σε μεγάλο μέρος τους, απορριπτική στάση απέναντι στις νέες τεχνολογίες επιτήρησης· και σοβαρή ανησυχία για την τύχη των «προσωπικών δεδομένων» τους. Αλλά μόνο οι δεύτεροι έδειξαν δημόσια σοβαρή ανησυχία και για τα υγιεινιστικά άλλοθι των «παλιών» τεχνολογιών ελέγχου… Θυμίζουμε τον Wolfgang Wodarg, και οπωσδήποτε τον Sucharit Bhakdi (εξ οικείων τα βελη ξανά, Τετάρτη 1 Απρίλη), έναν απ’ τους πιο γνωστούς παγκόσμια γερμανούς ερευνητές μικροβιολογίας, πρώην διευθυντή του ινστιτούτου κλινικής μικροβιολογίας και υγιεινής, που είχε προκαλέσει δημόσια και ανοικτά την Μerkel απ’ την αρχή των “μέτρων”. (Μήπως είναι κρυφός θαυμαστής του ψόφιου κουναβιού; Ή μήπως είναι “χρστιανοταλιμπάν”; Η ντόπια ένωση φίλων της καραντίνας ας το ψάξει…):

… Φοβούμαστε ότι 1 εκατομμύριο μολύνσεις απ’ το νέο ιό μπορεί να οδηγήσουν σε 30 θανάτους κάθε μέρα για τις επόμενες 100 μέρες. Αλλά δεν λαμβάνουμε υπόψη ότι 20, 30, 40 ή 100 ασθενείς που είναι θετικοί σε συνηθισμένους κορονοϊούς πεθαίνουν ήδη κάθε μέρα.

Τα κυβερνητικά μέτρα είναι γκροτέσκα, παράλογα και πολύ επικίνδυνα (…) Το προσδόκιμο ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων θα μικρύνει εξαιτίας τους. Οι τρομακτικές συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία απειλούν την ζωή αναρίθμητων ανθρώπων. Οι συνέπειες στην ιατρική φροντίδα είναι προφανείς. Ήδη η παροχή υπηρεσιών σε ανθρώπους που τις έχουν ανάγκη έχει μειωθεί, εγχειρήσεις αναβάλλονται, θεραπείες σταματούν, το προσωπικό των νοσοκομείων μειώνεται. Όλα αυτά θα επηρεάσουν πολύ το σύνολο της κοινωνίας.

Όλα αυτά τα μέτρα οδηγούν στην αυτοκαταστροφή και στην συλλογική αυτοκτονία, με επιχείρημα τίποτα περισσότερο από ένα σκιάχτρο…

Δόξα στον μεγαλο-αδύναμο στο ελλαδιστάν δεν έχουμε τέτοιους τύπους. Έχουμε απ’ τους άλλους…

4ος παγκόσμιος (3)

 

Κυριακή 17 Μάη. Μπορούμε να κάνουμε έναν πρώτο απολογισμό σ’ αυτό το “επίπεδο”; Η παρακάτω σειρά δεν είναι αξιολογική.

Το πρώτο ζήτημα (κι αυτό αφορά κυρίως τους δυτικούς καπιταλισμούς, και απ’ αυτούς κυρίως εκείνους που επεδίωξαν ένα καλό πάτημα γενικής αναδιάρθρωσης μέσω της πραξικοπηματικής αποδιάρθρωσης) είναι το πως και πόσο σύντομα θα καταφέρουν να διαχειριστούν τον μαζικό εφεδρικό στρατό ανέργων που δημιούργησαν. (Η σειρά κειμένων “το διπλό αφεντικό” θα συνεχιστεί την εβδομάδα από τις 25/5 και μετά…) Η “μεταφορά εργαζομένων από κλάδο σε κλάδο” αναφέρεται όλο και περισσότερο σαν αναγκαιότητα (να η χρησιμότητα του κράτους στην αγορά εργασίας!), αλλά είναι κάτι που ευκολότερα λέγεται παρά γίνεται. Ωστόσο δεν θα πρέπει να αποκλειστεί μεσοπρόθεσμα μια μεγαλύτερη “εθνικοποίηση” των εργατικών τάξεων σε διάφορους πρωτοκοσμικούς καπιταλισμούς…

Το δεύτερο ζήτημα αφορά την σύγκρουση που έχει ξεκινήσει σχετικά με το (πιθανό) εμβόλιο. Είναι πολυεπίπεδη (και – αν και όχι μόνο – γεωπολιτική…) και δεν θα ασχοληθούμε μ’ αυτήν πριν μάθουμε όσα πρέπει· ωστόσο πρόκειται για την προοπτική του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος…

Το τρίτο είναι αλλαγή των παγκόσμιων συσχετισμών όχι στην hard αλλά σίγουρα στην soft power. Όλες οι κατάρες του κόσμου δεν μπορούν να κρύψουν ούτε να αλλάξουν το γεγονός ότι ο κινέζικος καπιταλισμός βρέθηκε στη θέση που είχε ο αμερικανικός μετά το τέλος του 2 παγκόσμιου πολέμου: «γενναιόδωρη ανωτερότητα»… Οι λέξεις κινέζικη βοήθεια μπορεί να μην λένε πολλά στα μέρη μας, λένε όμως και παραλένε σε πολλά κράτη του πλανήτη, και όχι μόνο στην ασία. Δεν είναι μόνο ιατρική. Και, ως γνωστόν, τέτοιες «βοήθειες» ποτέ δεν πάνε μόνες τους.

Το τέταρτο είναι η θεσμική συγκρότηση της βιο-πολιτικής του φόβου στις λεγόμενες «δυτικές δημοκρατίες». Η ευκολία με την οποία παρέγραψαν τα συντάγματά τους οι περισσότερες (μεταξύ των οποίων και το ελλαδιστάν) έχει δημιουργήσει ένα πολύτιμο προηγούμενο για τ’ αφεντικά. Τα υγιεινιστικά πραξικοπήματα και η εύκολη υποταγή των υπηκόων σ’ αυτά είναι μοναδικό εργαλείο. Κι όποιος το χρησιμοποιήσει μια φορά με επιτυχία, δεν το αφήνει. Ακόμα κι αν δεν έχει διατυπωθεί / νομοθετηθεί ρητά το ανά κράτος ανάλογο του («αντιτρομοκρατικού») patriot act, κάποιου είδους health security act είμαστε βέβαιοι ότι προετοιμάζονται, νομιμοποιημένοι σε μεγάλο βαθμό ήδη απ’ την εμπειρία και την αποδοχή των γενικευμένων αποκλεισμών. Το ότι υπάρχει ακόμα ένα ικανό ποσοστό υπηκόων που “φοβάται να βγει απ’ το σπίτι”, είναι μια καλή μαγιά…

Θα επανέλθουμε – αναγκαστικά…

 

https://www.sarajevomag.gr/

Posted in: Uncategorized