ΠΙΣΤΕ ΦΤΩΧΕ ΕΘΝΟΠΑΤΡΙΩΤΗ, ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΗ ΠΟΤΕ

Posted on 31 Ἰουλίου 2020

1


ΠΙΣΤΕ ΦΤΩΧΕ ΕΘΝΟΠΑΤΡΙΩΤΗ, ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΗ ΠΟΤΕ


Κι ενώ το ελληνικό κράτος έχει εξαπολύσει κανονικό πόλεμο ενάντια στους μετανάστες και τις μετανάστριες, μπουκώνοντας το λοβοτομημένο πλήθος των εθνοπατριωτών υπηκόων του με extra δοσολογία εθνικισμού και ρατσισμού, την ίδια ώρα σκάβει μεθοδικά τον λάκκο, στους “γηγενείς” των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Ακολουθώντας το ίδιο μοτίβο του πρόσφατου παρελθόντος, σε λίγα χρόνια το 72 θα γίνει 75 και μετά 77 και μετά 80. Λίγο-λίγο, για να χωνεύεται…
Σκατόψυχε εθνοπατριώτη, φάε έθνος και φυλή τώρα, τζάμπα είναι. Εκτόξευσε όσο μπορείς περισσότερο, όλον τον ρατσιστικό και εθνικιστικό σου βόθρο πάνω στη γής τους κολασμένους, τζάμπα είναι, πριμοδοτείται από το κράτος. Αλλά να ξέρεις ότι ΔΕΝ θα πάρεις σύνταξη ΠΟΤΕ ! (από συντροφικό προφίλ)

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει, σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.

Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν

Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες να χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα στη Βουλή

Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα, με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ

Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν, τι ωραία που πέφτουν

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απτη Σμύρνη στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί

Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σάδειο ξενοδοχείο αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή

Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη

Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική

Εδώ στην άσχημη πόλη που απτην ανάγκη κρατιέται ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει Ολυμπιάδες κι η χώρα ένα γραφείο τελετών θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι κι απτην Ομόνοια να πετάν δακρυγόνα στο πυροσβεστικό στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό

Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας η καημένη ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή

Δεν ψάχνω ο εαυτός μου να ναι τόπος δικός μου ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα ταν αγέννητη η γη δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου ούτε το τέλος του κόσμου

Με τρομάζεις εσύ Με τρομάζεις ακόμα οπαδέ της ομάδας του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο προσεύχεσαι και σκοτώνεις

τραυλίζεις ύμνους οργήςΈχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείςμισείς το μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνωδεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω


https://vforvolos.espivblogs.net/2020/03/04/piste-ftoche-ethnopatrioti-toy-kratoys-marioneta-den-tha-pareis-syntaxi-pote/

Δημοσιεύτηκε 1 minute ago από τον χρήστη selana

Posted in: Uncategorized